Κρυφό χρέος απειλεί να τινάξει τον πλανήτη στον αέρα.

Οι κινήσεις μεγάλων πολυεθνικών μέσω off shore. Ποιες είναι οι επικίνδυνες ανισορροπίες που δημιούργησε ο υπέρογκος δανεισμός στα χρόνια της ποσοτικής χαλάρωσης. Η βραδυφλεγής βόμβα του «σκληρού» δολαρίου και οι αναδυόμενες αγορές.

Πριν λίγες εβδομάδες, ο Κλαούντιο Μπόριο είπε στους επενδυτές ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουν την απειλή που δημιουργείται από τις ανισορροπίες στην αγορά συναλλάγματος. Τα τελευταία χρόνια, ο επικεφαλής ανάλυσης της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS) παρατηρούσε εταιρίες σε χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα, η Βραζιλία και η Ινδία να αυξάνουν ταχύτατα το δανεισμό τους, ειδικότερα σε όρους δολαρίου. Και ενώ κανείς δεν φοβήθηκε από αυτό, είναι πλέον σαφές ότι εάν – ή μάλλον όταν – το δολάριο ενισχυθεί απότομα, αυτός ο όγκος χρεών θα πυροδοτήσει σοκ, καθώς σε μεγάλο ποσοστό εξυπηρετούνται από έσοδα που γίνονται σε εγχώρια νομίσματα.

«Δυστυχώς υπάρχουν λίγα απτά παραδείγματα αυτών των ανισορροπιών» δήλωσε ο κ. Μπόριο. «Γνωρίζουμε όμως, ότι αυτές οι ανισορροπίες είναι σημαντικές. Εάν συνεχιστεί η ανοδική πορεία του δολαρίου τότε αυτές οι ανισορροπίες μεταξύ των εξελίξεων στην αγορά συναλλάγματος και το δανεισμό μπορεί να βγουν στην επιφάνεια, αυξάνοντας σημαντικά το βάρος χρέους».

Κι αυτό μπορεί να γίνει πολύ πιο σύντομα από ότι προβλέπει ακόμη και ο ίδιος ο Μπόριο. Αυτή την εβδομάδα, οι τιμές των ομολόγων που εξέδωσε η Gazprom, ο ρωσικός ενεργειακός όμιλος, κατέρρευσαν με αποτέλεσμα η απόδοσή τους να εκτιναχθεί από 6% το Νοέμβριο στο 10% τώρα. Ενώ οι ρωσικές επιχειρήσεις καλούνται να αντιμετωπίσουν τον αντίκτυπο της υποχώρησης των τιμών του πετρελαίου και της κατάρρευσης του ρουβλίου, υπάρχει τώρα και βαθιά ανησυχία για το πώς θα καταφέρουν να αποπληρώσουν τον εξωτερικό τους δανεισμό.

Υπολογίζεται πως οι ρωσικές επιχειρήσεις έχουν εξωτερικά χρέη περίπου 600 δισ. δολ.. Οι κυρώσεις που επέβαλε η Δύση έχουν μειώσει τη δυνατότητα των εγχώριων τραπεζών να παρέχουν χρηματοδότηση και την πρόσβαση των μη τραπεζών στις διεθνείς κεφαλαιαγορές. Η Gazprom έχει τουλάχιστον έσοδα σε δολάρια, αλλά πολλοί άλλοι όχι.

Την Πέμπτη, ο Βλαντιμίρ Πούτιν προσπάθησε να κατευνάσει αυτούς τους φόβους υποσχόμενος ότι θα στηρίξει τις επιχειρήσεις και τις τράπεζες. Και αυτό έδωσε τη δυνατότητα στο ρούβλι να ανακάμψει από το ιστορικό χαμηλό που έπιασε αυτή την εβδομάδα. Αυτό όμως, δεν απομακρύνει τον ευρύτερο κίνδυνο. Η Ρωσία είναι ένα ακραίο παράδειγμα του προβλήματος που ανησυχεί την BIS, αλλά δεν είναι το μόνο.

Ας δούμε τους αριθμούς. Σύμφωνα με τα στοιχεία της BIS, υπάρχουν ανεξόφλητοι διεθνείς τίτλοι χρέους αξίας 2,6 τρισ. δολ., από δανειολήπτες των αναδυόμενων αγορών, εκ των οποίων τα τρία τέταρτα είναι σε δολάρια. Μία σημαντική μερίδα αυτών των χρεών εξυπηρετείται από έσοδα που πραγματοποιούνται σε εθνικά νομίσματα. Επιπλέον, οι διεθνείς τράπεζες έχουν επιμηκύνει δάνεια περίπου 3,1 τρισ. δολ. που έχουν ληφθεί από δανειολήπτες των αναδυόμενων αγορών σε δολάρια. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αύξηση αυτού του δανεισμού στην Κίνα.

Όταν ο εξωτερικός δανεισμός προβάλλεται ως «άμεση ξένη επένδυση»

Αυτό σημαίνει ότι η μόχλευση των επιχειρήσεων σε περιοχές όπως η Ασία είναι πολύ μεγαλύτερη σήμερα συγκριτικά με το ΑΕΠ από ότι ήταν πριν την ασιατική χρηματοοικονομική κρίση του 1998, όπως επισημαίνει ο Frederic Neumann της HSBC.  Πιο ανησυχητικό ακόμη είναι το γεγονός ότι αυτά τα μεγέθη υποτιμούν τον πραγματικό κίνδυνο καθώς πολλές επιχειρήσεις των αναδυόμενων αγορών χρησιμοποιούν offshore επενδυτικά οχήματα για να αντλήσουν κεφάλαια – και αυτά δεν παρακολουθούνται επαρκώς.

Η BIS εκτιμά πως σχεδόν το 50% αυτών των τίτλων που πουλήθηκε την περίοδο 2009 – 2013 από νομικά πρόσωπα στις αναδυόμενες αγορές, μαζί με ένα μεγάλο όγκο άλλων χρεών, έγινε μέσω offshore μονάδων. Οι τελευταίες είθισται να μετατρέπουν αυτά τα κεφάλαια από δολάρια σε εγχώριο νόμισμα και να τα επαναπατρίζουν στη μητρική εταιρεία.

Επιχειρήσεις από την Βραζιλία, τη Ρωσία και την Κίνα για παράδειγμα, εκτιμάται ότι έχουν δημιουργήσειεσωτερικές ενδο-ομιλικές ροές ύψους 35 δισ. δολ μόνο το πρώτο τρίμηνο του 2013. Αυτές οι ροές όμως, συχνά καταγράφονται στα στοιχεία ως «ροή άμεσων ξένων επενδύσεων» και όχι ως δανεισμός. Ο κίνδυνος είναι πως αυτές οι επιχειρήσεις εκτίθενται στις ανισορροπίες της αγοράς συναλλάγματος, χωρίς όμως, αυτό να γίνεται αντιληπτό.

Μία λύση θα ήταν να κάνουν καλύτερη δουλειά οι επενδυτές της Δύσης ελέγχοντας κινδύνους που δεν είναι εμφανείς στις επιχειρήσεις των αναδυόμενων αγορών. Αυτό μπορεί να μοιάζει οφθαλμοφανές, αλλά προκαλεί εντύπωση πόσο πολύ αγνοείται αυτή η βασική αρχή, καθώς οι επενδυτές από τη Δύση συγκέντρωναν μαζικά τίτλους από τις αναδυόμενες αγορές αναζητώντας απεγνωσμένα υψηλότερες αποδόσεις τα χρόνια της ποσοτικής χαλάρωσης.

Δεύτερον, η ομάδα των G20 χρειάζεται να λειτουργήσει προληπτικά, αναγκάζοντας τις επιχειρήσεις να ακολουθήσουν πιο διαφανείς διαδικασίες για την offshore χρηματοδότησή τους. Ένας τρόπος να γίνει αυτό είναι στηρίζοντας τις προσπάθειες οργανισμών όπως η OpenCorporates, η βρετανική βάση δεδομένων που στόχο έχει να δημιουργήσει δημόσια αρχεία για το πώς διασυνδέονται θυγατρικές εταιρίες, ακόμη κι όταν έχουν εντελώς διαφορετικά ονόματα.

Μία ακόμη επιλογή θα ήταν να επιταχυνθεί η πρόταση του Office for Financial Research  των ΗΠΑ και άλλων δυτικών κυβερνήσεων να δημιουργηθεί μία βάση δεδομένων για επιχειρήσεις που θα αναγνωρίζει τις νομικές ενότητες ανά τον κόσμο.

Σε κάθε περίπτωση, η αναταραχή αυτής της εβδομάδας θα πρέπει να μας ταρακουνήσει. Καλύτερα να αντιμετωπιστεί το θέμα προτού γίνει η αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων.

ΠΗΓΗ   http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/article-ft-gr/1286697/kryfo-hreos-apeilei-na-tinaxei-ton-planhth-ston.html

Η μητέρα όλων των αμαρτιών

Πρόκειται για το δανεισμό ειδικά σε δολάρια, μέσω του οποίου αυξάνονται τα χρέη όσο ανατιμάται, με αποτέλεσμα να οδηγούνται επιχειρήσεις και κράτη στη χρεοκοπία – το θανατηφόρο σφάλμα της Ρωσίας και των υπολοίπων χωρών της BRICS 

«Μόνο όταν τα νερά υποχωρούν, όταν δηλαδή φεύγει η παλίρροια και ακολουθεί η άμπωτη, φαίνεται ποιός κολυμπάει χωρίς μαγιό» (Warren Buffet).

Αυτό που διαπιστώνεται σήμερα στις χρηματαγορές, χωρίς να το αντιλαμβάνεται κανείς παρά το ότι διαρκεί ήδη ένα αρκετά μεγάλο διάστημα, είναι η σημαντικότερη ίσως «αλλαγή εποχής» των τελευταίων ετών – αιτία της οποίας είναι η αύξηση της ισοτιμίας του δολαρίου, κατά περίπου 12% από τα μέσα του 2014. Ένας από τους λόγους της αύξησης αυτής είναι η πρόβλεψη ανόδου των βασικών επιτοκίων εκ μέρους της Fed, την οποία δεν διέψευσε η διοικητής της την περασμένη Τετάρτη – με αποτέλεσμα να συνεχίσουν οι εισροές χρημάτων στις Η.Π.Α. και οι τοποθετήσεις σε δολάρια.

Η αύξηση όμως της ισοτιμίας του αμερικανικού νομίσματος, αποτελεί πρόβλημα για το χρηματοπιστωτικό σύστημα του πλανήτη – επειδή πάρα πολλές επιχειρήσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες, από τη Βραζιλία έως τη Ρωσία και την Κίνα, έχουν δανεισθεί τα προηγούμενα πέντε έτη τεράστια ποσά σε συνάλλαγμα. Έχουν λοιπόν υπερχρεωθεί και μάλιστα σε δολάρια – σε ένα νόμισμα δηλαδή που δεν εκδίδουν οι χώρες τους και δεν τους ανήκει.

Γνωρίζοντας δε πως η βασική αιτία της χρεοκοπίας μίας χώρας είναι το εξωτερικό της χρέος σε ένα ξένο νόμισμα, επειδή η άνοδος της ισοτιμίας αυτού του νομίσματος αυξάνει τα χρέη της ανάλογα, κατανοούμε πως οι επιχειρήσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες υπέπεσαν στη μητέρα όλων των αμαρτιών.

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να σημειώσουμε ότι, πάρα πολλές από αυτές τις χώρες, μεταξύ των οποίων και η Κίνα, έχουν συνδέσει τα νομίσματα τους, με περισσότερη ή λιγότερη σαφήνεια, με το δολάριο – οπότε, όταν το αμερικανικό νόμισμα ισχυροποιείται, μοιάζει σαν να υιοθετείται εκ μέρους τους μία «περιοριστική νομισματική πολιτική», η οποία οδηγεί στην ύφεση και στον αποπληθωρισμό (όπως αυτή που βιώνουμε στην Ελλάδα).

Συνεχίζοντας, στο γράφημα που ακολουθεί φαίνεται ο συνολικός όγκος των δανείων σε δολάρια, χωρίς τις υποχρεώσεις των τραπεζών, τα οποία δόθηκαν σε οφειλέτες εκτός των Η.Π.Α. – όπου η επισκιασμένη επιφάνεια, στη δεξιά στήλη, αναφέρεται στο συνολικό ποσόν, σε όλες τις χώρες, το οποίο έχει φτάσει στα 9.000 δις $ ή 9 τρις $, από «μόλις» 6.000 δις $ το 2009.

Κόσμος, δολάριο – ο δανεισμός σε δολάρια χωρών εκτός Αμερικής

Οι καμπύλες με τα διάφορα χρώματα δείχνουν που ακριβώς έχει δοθεί το μεγαλύτερο μέρος των δανείων – ενώ διαπιστώνεται πως προηγούνται οι αναπτυσσόμενες αγορές (μοβ γραμμή, αριστερή στήλη), στις οποίες τα δάνεια σε δολάρια έχουν διπλασιαστεί μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης (2008/2009) στα 4 τρις $, από 2 τρις $ προηγουμένως.

Δολάριο, παγίδαΜε δεδομένο δε το ότι, όσο ανατιμάται το δολάριο, τόσο αυξάνονται τα χρέη τους, τα οποία γίνεται όλο και πιο δύσκολο να αναχρηματοδοτηθούν, ο κίνδυνος μαζικών χρεοκοπιών επιχειρήσεων και κρατών κλιμακώνεται – όπως στο παράδειγμα της Ρωσίας, όπου η τεράστια υποτίμηση του ρουβλίου κατά 50% περίπου, αύξησε ανάλογα τα εξωτερικά χρέη εκείνων των επιχειρήσεων που έχουν  δανεισθεί σε δολάρια (άρθρο).

Φυσικά επίσης σε άλλα νομίσματα, όπως στο ευρώ ή στο φράγκο, τα οποία έχουν ανάλογα ανατιμηθεί, ενώ η Ρωσία που δυστυχώς φάνηκε πως κολυμπάει χωρίς μαγιό (ανάλυση), θα μπορούσε να είναι μόνο η αρχή του κακού – η οποία επιταχύνθηκε λόγω της παράλληλης μείωσης της τιμής του πετρελαίου, καθώς επίσης των δυτικών κυρώσεων.

Εάν δε ισχύει το ότι, ξεκίνησε να πουλάει χρυσό, επειδή διαφορετικά δεν μπορούν να καλυφθούν οι υποχρεώσεις της σε ξένο συνάλλαγμα, η κατάσταση της δυστυχώς θα επιδεινωθεί – κάτι που οφείλει να απασχολήσει άμεσα την ΕΕ, η οποία πρέπει να σταματήσει τις κυρώσεις, εάν δεν επιθυμεί να είναι το πεδίο που θα διεξαχθεί ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος (αν και η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας διέψευσε τις φήμες, οι οποίες προέρχονται από τη γαλλική τράπεζα SG, ισχυριζόμενη πως όχι μόνο δεν πουλάει χρυσό, αλλά αγόρασε ακόμη 600.000 ουγγιές το Νοέμβρη).

Οι αναπτυσσόμενες οικονομίες

Αφού τονίσουμε πως η μητέρα όλων των αμαρτιών είναι αναμφίβολα ο δανεισμός σε ξένο νόμισμα, κάτι που δυστυχώς αφορά και τις χώρες της Ευρωζώνης, οι οποίες ουσιαστικά δανείζονται σε συνάλλαγμα, αφού δεν το εκδίδουν οι ίδιες μη έχοντας ενωθεί πολιτικά, τα εξής:

(α)  Οι κινεζικές επιχειρήσεις έχουν υποχρεώσεις σε δολάρια της τάξης των 1.100 δις $ – όταν πριν από πέντε χρόνια ήταν μηδενικές.

(β)  Οι ρωσικές επιχειρήσεις χρωστούν 751 δις $, ενώ τα χρέη της Βραζιλίας σε δολάρια φτάνουν στα 461 δις $ ή στο 20% του ΑΕΠ της.

(γ)  Τα χρέη του Μεξικού σε δολάρια, το οποίο εξαρτάται επίσης από τις τιμές του πετρελαίου, όπως η Ρωσία και η Βραζιλία,είναι ύψους 381 δις $ ή 30% του ΑΕΠ του – ενώ πολλές άλλες χώρες, όπως η Κολομβία, η Βενεζουέλα, η Ινδονησία κλπ., έχουν ανάλογα μεγάλα χρέη στο αμερικανικό νόμισμα.

Με δεδομένο τώρα το ότι, όλα τα παραπάνω νομίσματα υποτιμώνται απέναντι στο δολάριο, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί (δολάριο σε σχέση με το ρωσικό ρούβλι και το βραζιλιάνικο Ρέαλ), η εξέλιξη είναι τρομακτική – αιματηρή θα έλεγε κανείς για τις επιχειρήσεις τους.

Δολάρια, Ρούβλι, Real – η συνεχιζόμενη υποτίμηση των νομισμάτων της Ρωσίας και της Βραζιλίας έναντι του Δολαρίου.

Ειδικότερα, επειδή τα έσοδα των επιχειρήσεων αυτών προέρχονται από την  εγχώρια αγορά τους, στο εκάστοτε εθνικό τους νόμισμα (οι εξαγωγικές δεν αντιμετωπίζουν τόσο μεγάλα προβλήματα), ενώ οι υποχρεώσεις τους είναι σε δολάρια, η ανατίμηση του δολαρίου αυξάνει ανάλογα τα χρέη τους – οδηγώντας τις περισσότερες στη χρεοκοπία.

Αργά ή γρήγορα λοιπόν θα ακουστούν ακόμη περισσότερες ειδήσεις, σχετικά με την αδυναμία μεγάλων ομίλων στις αναπτυσσόμενες χώρες να εξοφλήσουν τα χρέη τους – γεγονός που, εφόσον συμβεί, παραδόξως θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο το δολάριο.

Η αιτία θα είναι το ότι, οι αγορές θα εκλάβουν τέτοια φαινόμενα ως τα πρώτα δείγματα μίας χρηματοπιστωτικής κρίσης στις παραπάνω χώρες, οπότε θα αποσύρουν μαζικά τα χρήματα τους, τοποθετώντας τα στο ασφαλές «αμερικανικό λιμάνι». Επομένως, θα ξεκινήσει ο κύκλος του διαβόλου, όπου το ανατιμώμενο δολάριο θα οδηγεί σε χρεοκοπίες, οι οποίες θα ενδυναμώνουν τη φυγή κεφαλαίων προς τις Η.Π.Α., ισχυροποιώντας περαιτέρω το δολάριο κοκ.

Εάν λοιπόν ξεκινήσει ο παραπάνω «φαύλος κύκλος», τότε θα είναι πολύ δύσκολο να σταματήσει – με αποτέλεσμα να ενταθεί η ύφεση στον πλανήτη, η οποία τελικά θα επηρεάσει και τη Δύση. Εάν δε παρ’ ελπίδα προκύψουν χρεοκοπίες κρατών, τότε η χρηματοπιστωτική κρίση θα επιστρέψει δριμύτερη – πολύ πιο ισχυρή και καταστροφική από την πρόσφατη.

Επίλογος     

Το ευρώ, το δεύτερο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, είναι αναμφίβολα το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο όλων των χωρών της Ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας – η οποία διαφορετικά δεν θα είχε τα τεράστια πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, πάνω από το 60% των οποίων προέρχονται από τους εταίρους της.

Άλλωστε αυτό συμπεραίνεται και από τις κατηγορίες της Αυστρίας, η οποία την ενοχοποιεί δημόσια για την κρίση χρέους της ζώνης του ευρώ – λόγω των καταστροφικών ασυμμετριών (ανάλυση).

Για να συνεχίσει όμως η Ευρωζώνη να έχει το συγκεκριμένο νόμισμα, οφείλει να ενωθεί τραπεζικά, δημοσιονομικά και πολιτικά – κάτι που είναι μάλλον απίθανο, εάν δεν αποχωρήσει η Γερμανία, η οποία όμως δεν θα το κάνει ποτέ(άρθρο). Η αιτία είναι αφενός μεν το ότι  δεν τη συμφέρει, αφετέρου επειδή έχει μετατραπεί στον απόλυτο ηγεμόνα της ηπείρου μας – πραγματοποιώντας ειρηνικά το όνειρο του Χίτλερ.

Επομένως, αυτό που απομένει είναι η εκδίωξη της Γερμανίας από το θρόνο – η υποχρέωση της δηλαδή να συμμερίζεται τις απόψεις όλων των υπολοίπων χωρών. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί εάν συνεργαζόταν σωστά η Γαλλία με την Ιταλία – οι οποίες είναι από κοινού ισχυρότερες από τη Γερμανία.

Ολοκληρώνοντας, συμπεραίνεται επίσης ότι η Fed, η οποία εκδίδει το δολάριο, είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του πλανήτη – επομένως οι ιδιώτες μέτοχοι της, οι μεγάλες τράπεζες των Η.Π.Α., το άντρο του χρηματοπιστωτικού κτήνους, κυβερνούν απολυταρχικά ολόκληρο τον κόσμο.

Στα πλαίσια αυτά, εάν δεν περιορισθεί η παγκοσμιοποίηση, η οποία εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο το τοκογλυφικό τέρας, καθώς επίσης εάν δεν υιοθετηθεί ξανά ο κανόνας του χρυσού, ο οποίος περιορίζει δραστικά την ισχύ των τραπεζών, αφαιρώντας τους τη δυνατότητα να παράγουν χρήματα από το πουθενά, δεν πρόκειται να απελευθερωθούν οι άνθρωποι και τα κράτη από τη σκλαβιά του χρέους – ενώ θα συνεχίσουν να είναι έρμαιο των αγορών.


Βασίλης Βιλιάρδος
, για το Analyst.gr

ΠΗΓΗ   http://www.analyst.gr/2014/12/19/h-mhtera-olon-ton-amartion/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s