Παγκόσμιες τάσεις 2015.

Αυτός που τελικά θα κερδίσει το συναλλαγματικό πόλεμο, θα είναι όποιος επιλέξει τη σωστή χρονική στιγμή για τις επιθέσεις του, έχοντας την ικανότητα να δράσει ταχύτερα – οι κυριότερες απειλές της ανθρωπότητας, στο ταραχώδες επόμενο έτος  «Αγαπητοί μου κύριοι γραφειοκράτες, υπηρέτες της παγκόσμιας ελίτ: Όταν ο λαός κάποια στιγμή πλημμυρίσει μαζικά τους δρόμους, όπως συνέβη πρόσφατα στη Βουλγαρία, τότε δεν θα μπορείτε να ισχυρισθείτε ότι δεν σας προειδοποίησα» (S. Belkowoski με παρεμβάσεις).

Οι αλλαγές που διαπιστώνονται στο διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα είναι απότομες, ξαφνικές, ραγδαίες και εξαιρετικά επικίνδυνες – κρίνοντας από την πρόσφατη κρίση στη Ρωσία, η οποία είναι ενδεχομένως μόνο η αρχή της χιονοστιβάδας, τουλάχιστον για τις χώρες παραγωγής πετρελαίου (στην ΕΕ συμπεριλαμβάνεται εκτός της Νορβηγίας και η Βρετανία, στην οποία ελλοχεύει παράλληλα μία τεράστια φούσκα ακινήτων που, εάν εκραγεί, θα συμπαρασύρει πολλές άλλες χώρες – άρθρο).

Εάν δε υποθέσει κανείς πως τα γεγονότα στη Ρωσία είναι ο «μαύρος κύκνος», το πέταγμα της πεταλούδας καλύτερα που θα προκαλούσε την κατάρρευση του συστήματος, με οδηγό τις αναπτυσσόμενες οικονομίες (ήδη φαίνεται η «μόλυνση» της Τουρκίας), τότε οι αλλαγές θα είναι καταιγιστικές – χωρίς να εξαιρείται η Ευρώπη, καθώς επίσης οι Η.Π.Α., στις οποίες φαίνεται πως το τέλος της ηγεμονίας του δολαρίου είναι νομοτελειακό (ανάλυση).

Κατά την άποψη μας λοιπόν, οι κίνδυνοι και «τάσεις» που θα καθορίσουν το 2015, οι οποίες περιγράφονται ήδη σε βιβλία που κυκλοφορούν, θα είναι οι εξής:

Η Ρωσία και ο Putin

Έχοντας αναφερθεί πολλές φορές στη σύγκρουση της Ρωσίας με τη Δύση, καθώς επίσης στον ίδιο τον πρόεδρο της χώρας, θα σημειώσουμε απλά πως χαρακτηρίζεται λιγότερο ως ένας άνθρωπος των μυστικών υπηρεσιών – περισσότερο δε, σαν ένας έξυπνος άνθρωπος των επιχειρήσεων, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των, πιστών στον ίδιο, ολιγαρχών.

Εάν λοιπόν ισχύει αυτός ο χαρακτηρισμός ενός πρόσφατου βιογράφου του τότε, παρά τις προσπάθειες των κυβερνήσεων τόσο των Η.Π.Α., όσο και της Γερμανίας να δημιουργήσουν μία κακή, σχεδόν εγκληματική εικόνα του, παραμένει ένας σημαντικός παίχτης – ο οποίος θα ήταν ίσως υπέρ των συμφερόντων της ελίτ, να παραμείνει στην εξουσία. Από την άλλη πλευρά όμως αναφέρονται τα παρακάτω:

«Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου είναι ένα «ηγεμονικό εγχείρημα». Διεξάγονται ταυτόχρονα στη Μέση Ανατολή, στην Ανατολική Ευρώπη, στην Αφρική και στην Κεντρική Ασία, μεγάλες στρατιωτικές και κατασκοπευτικές επιχειρήσεις. Η μιλιταριστική ατζέντα των Η.Π.Α. συμπεριλαμβάνει τόσο στρατιωτικές επιχειρήσεις, όσο και καλυμμένες επεμβάσεις – οι οποίες έχουν ως στόχο την αποσταθεροποίηση εθνικών κρατών.

Η δυτική στρατιωτική συμμαχία (Η.Π.Α., ΝΑΤΟ, Ισραήλ), η οποία επιχειρεί στο Πακιστάν, στο Αφγανιστάν, στην Παλαιστίνη, στην Ουκρανία, στη Συρία και στο Ιράκ, κατευθύνεται και ελέγχεται από μία υψηλότατη στρατιωτική ηγεσία – αφού όλες οι επεμβάσεις απαιτούν πολύ μεγάλο συντονισμό.

Περαιτέρω, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνδέονται στενά με τις διαδικασίες που απαιτούνται για τη διεξαγωγή οικονομικών πολέμων – όπου δεν επιβάλλονται μόνο κυρώσεις σε εθνικά κράτη, αλλά επιχειρείται παράλληλα η αποσταθεροποίηση των χρηματοπιστωτικών και συναλλαγματικών αγορών τους, «με στόχο να αδυνατίσει η Οικονομία του αντιπάλου». 

Οι Η.Π.Α. και οι σύμμαχοι τους έχουν φέρει στη ζωή, έχουν γεννήσει δηλαδή μία μιλιταριστική περιπέτεια, η οποία απειλεί το μέλλον της ανθρωπότητας. Προ των συνόρων της Ρωσίας διενεργούνται στρατιωτικά γυμνάσια, τα οποία θα μπορούσαν να κλιμακώσουν την κατάσταση.

Το Σεπτέμβρη του 2014 οι Η.Π.Α. ξεκίνησαν αεροπορικές επιθέσεις στο Ιράκ και στη Συρία, δήθεν για να εξοντώσουν το «Ισλαμικό κράτος» – οι οποίες όμως είναι περισσότερο ένα σενάριο, στα πλαίσια του οποίου η σύγκρουση οφείλει να κλιμακωθεί, από τη Βόρεια Αφρική έως την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς επίσης την κεντρική και νότια Ασία.

Η δυτική στρατιωτική συμμαχία ευρίσκεται σε μία πολύ προχωρημένη κατάσταση ετοιμότητας διεξαγωγής πολέμου – κάτι που ισχύει και για τη Ρωσία. Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κατάρρευση και ο πυρηνικός Αρμαγεδδώνας δεν είναι πολύ μακριά» (M. Chossudovsky).

Γνωρίζοντας πως τα παραπάνω ισχύουν σε μεγάλο βαθμό, έχουμε την άποψη πως η Ευρώπη οφείλει να πάψει να συγκρούεται με τη Ρωσία και με τον πρόεδρο της – αφού ο οποιοσδήποτε επόμενος θα ήταν ίσως κατά πολύ πιο εθνικιστής και επικίνδυνος, ενώ δεν πρέπει να γίνει η ήπειρος μας το πεδίο της μάχης των Η.Π.Α. με τη Ρωσία.

Ο συναλλαγματικός πόλεμος 

Βρισκόμαστε ήδη στη μέση ενός νομισματικού πολέμου τεραστίων διαστάσεων, ο οποίος έχει τα πρώτα μεγάλα θύματα – το Ρούβλι και το Ρέαλ. Ο στόχος ενός τέτοιου πολέμου είναι να καταστρέψει τη θέληση και τις οικονομικές δυνατότητες του αντιπάλου – ενώ είναι εμφανές ότι, η πλήρης καταστροφή του βιοτικού επιπέδου μίας χώρας με τη βοήθεια μία χρηματιστηριακής επίθεσης, με τα γνωστά όπλα μαζικής καταστροφής (εταιρείες αξιολόγησης, κερδοσκοπικά κεφάλαια, ΔΝΤ, φήμες κοκ.), είναι πιο αποτελεσματική από τις αεροπορικές επιθέσεις.

Οι Η.Π.Α. έχουν ήδη προετοιμαστεί κατάλληλα για τη διεξαγωγή τέτοιων πολέμων – αφού λαμβάνουν όσο καλύτερα μπορούν τα μέτρα τους, για να κερδίσουν τη μάχη των μαχών: η οποία αφορά την παραμονή στην ηγεμονία του πλανήτη του δολαρίου, ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος, καθώς επίσης της Fed.

Ουσιαστικά θα πολεμήσουν με κάθε μέσον για τη διατήρηση της κυριαρχίας στον πλανήτη του χρηματοπιστωτικού, τοκογλυφικού συστήματος – το οποίο υπηρετεί την διεθνή ελίτ. Είναι δε γνωστό ότι, οι συναλλαγματικοί πόλεμοι προηγούνται ανέκαθεν των συμβατικών – οι οποίοι ακολουθούν νομοτελειακά.

Η κυριαρχία των κερδοσκοπικών κεφαλαίων

Προφανώς δεν είναι οι κυβερνήσεις οι μοναδικοί παίχτες στην παγκόσμια σύγκρουση που εξελίσσεται, αφού οι τύχες των λαών προσδιορίζονται όλο και περισσότερο από τους διεθνείς κερδοσκόπους, από τις «αγορές» – με την έννοια του καθορισμού των τιμών των παγίων περιουσιακών στοιχείων (μετοχές, ομόλογα, ακίνητα κλπ.), καθώς επίσης των νομισμάτων.

Διαθέτοντας περισσότερα κεφάλαια και από το Θεό, όπως λέγεται χαρακτηριστικά, αφού διαχειρίζονται τεράστια ποσά, μη εξαιρουμένων των συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών ταμείων, στοιχηματίζουν με τα δικά τους, πραγματικά χρήματα – οπότε είναι εξαιρετικά προσεκτικοί.

Ο βασιλιάς βέβαια των κερδοσκόπων είναι τα Hedge Funds – ενώ πολλοί θεωρούν πως οι κλασσικές επενδυτικές τραπεζικές εργασίες φτάνουν στο τέλος τους, με το μέλλον να ανήκει στους εξειδικευμένους κερδοσκόπους.

Εάν βέβαια τα Hedge Fund παραμείνουν μικρά και απομονωμένα, στοιχηματίζοντας με δίκαια μέσα, καθώς επίσης χρεοκοπώντας όταν αποτυγχάνουν, δεν θα υπάρξει πρόβλημα – αν και η τάση φαίνεται διαφορετική (συγκέντρωση).

Οι κεντρικές τράπεζες

Πρόκειται για οργανισμούς που δεν ρισκάρουν απολύτως τίποτα, τα στελέχη τους δεν εκλέγονται από κανέναν και μπορούν να κάνουν λάθη, χωρίς να τιμωρούνται – εάν δε τα λάθη τους είναι πολλά, μπορούν  να οδηγήσουν ολόκληρο τον πλανήτη στη χρεοκοπία ή σε έναν παγκόσμιο πόλεμο.

Τα έτη που ακολούθησαν τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 τις έχουν αναδείξει στους πραγματικούς ηγεμόνες του κόσμου – με τους πολιτικούς να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες τους. Ή τάση αυτή φαίνεται να ισχυροποιείται το 2015, όπου θα λειτουργήσουν σχεδόν δικτατορικά – τρομοκρατώντας τους πάντες, με τη συνεχή απειλή της απόλυτης καταστροφής.

Το δολάριο

Ο χρυσός είναι λιγότερο ένα μέσον συναλλαγών ή διατήρησης πλούτου – περισσότερο ένα σύμβολο της δύναμης, το οποίο χάνουν οι πρώην εύποροι και κερδίζουν οι καινούργιοι. Το γεγονός αυτό ισχύει ακόμη και για τα κράτη, με τις ροές του χρυσού να κατευθύνονται σήμερα στη Ρωσία, στην Κίνα κοκ.

Αυτό θα μπορούσε κάποια στιγμή να αλλάξει εντελώς τους κανόνες του παιχνιδιού, ειδικά εάν καταρρεύσει το δολάριο – οπότε θα εκτιναχθεί η αξία του χρυσού στα ύψη. Πολλοί θεωρούν πως η κρίση του δολαρίου είναι η δίδυμη αδελφή της χρηματοπιστωτικής κρίσης – ενώ οι Η.Π.Α. προετοιμάζονται ήδη για το ενδεχόμενο της υιοθέτησης του κανόνα του χρυσού από εκείνες τις χώρες, οι οποίες έχουν αυξήσει τα αποθέματα τους (Κίνα, Ρωσία).

Η ιστορία πάντως του δολαρίου, η οποία φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί, τεκμηριώνει την ανθεκτικότητα του – αν και η οικονομική κατάσταση των Η.Π.Α. σήμερα είναι απελπιστικά άσχημη. 

η-ιστορία-πάντως-του-δολαρίου 2

Γράφημα (στην Αγγλική) – η ιστορία πάντως του δολαρίου (1967 – 2014).

Τίποτα βέβαια δεν είναι απίθανο, ειδικά όταν οι Η.Π.Α. έχουν πάψει πλέον να παράγουν προϊόντα, με την Κίνα να αποτελεί την παραγωγική μηχανή του πλανήτη.

Η Κίνα

Κανένας δεν είναι σίγουρος εάν η μεγάλη αυτή χώρα καταφέρει τελικά να επιβιώσει από τη δική της παγίδα του χρέους του ιδιωτικού της τομέα – ειδικά των τραπεζών, η οικονομική κατάσταση των οποίων θα μπορούσε να επιδεινωθεί ραγδαία, από το σπάσιμο της φούσκας των ακινήτων.

Η στρατηγική της βέβαια, ένας μέρος της οποίας είναι η εξαγορά εδαφών και επιχειρήσεων στην Ευρώπη, έτσι ώστε να ανεξαρτητοποιηθεί από το δολάριο και τις Η.Π.Α., είναι εμφανής – όπως επίσης οι προσπάθειες της να εξασφαλίσει όσο περισσότερη ενέργεια μπορεί, για να διατηρήσει σε λειτουργία την τεράστια παραγωγική της μηχανή.

Η Κίνα πάντως έχει μία μεγάλη παράδοση ως εμπορική δύναμη, η οποία διεισδύει μέσω των επιχειρήσεων της σε ξένες περιοχές – πολύ λιγότερο ως μία στρατιωτική δύναμη, αφού δεν διεξάγει συχνά επεκτατικούς πολέμους. Η δικτύωση των εταιριών της, καθώς επίσης η ευκολία, με την οποία δημιουργούν εμπορικές επαφές, της δίνει μία μεγάλη ισχύ – με την αγορά της Ευρώπης να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα της.

Εν τούτοις πρόκειται για μία «κομμουνιστική καπιταλιστική» χώρα, με κεντρική κατεύθυνση της οικονομίας της – η ηγεσία της οποίας τα θέλει συνήθως όλα δικά της. Αυτό φάνηκε καθαρά στο παράδειγμα της Ρωσίας, με την οποία συμφώνησε να προμηθεύεται φυσικό αέριο, μόνο αφού εξασφάλισε πάμφθηνες τιμές.

Σε κάθε περίπτωση, το βιοτικό επίπεδο της Δύσης κινδυνεύει σε μεγάλο βαθμό από την Κίνα – η οποία «απορροφά» κυριολεκτικά όλο και περισσότερες θέσεις εργασίας, μειώνοντας διαρκώς τις αμοιβές των εργαζομένων στην Ευρώπη, στην Ιαπωνία και στις Η.Π.Α.

Η μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων

Το γεγονός ότι, ένα όλο και μικρότερο ποσοστό του πληθυσμού (1%) συγκεντρώνει συνεχώς περισσότερο πλούτο, εις βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας (99%), θα προκαλέσει σύντομα μεγάλες αναταραχές και κοινωνικές εξεγέρσεις στη Δύση – πόσο μάλλον σε συνδυασμό με την κρίση υπερχρέωσης, καθώς επίσης με τα μέτρα λιτότητας που υιοθετούνται.

Εάν λοιπόν δεν ληφθούν ριζικά μέτρα αντιμετώπισης του φαινομένου, η κατάσταση θα μπορούσε να φτάσει σύντομα στα άκρα – το αργότερο όταν θα σπάσει η φούσκα των χρηματιστηρίων και ξεκινήσει το κραχ.

Η επισιτιστική απειλή

Εάν παραμείνουν χαμηλές οι τιμές του πετρελαίου, ίσως καθυστερήσει η επισιτιστική απειλή που διαγράφεται στον ορίζοντα (ανάλυση) – η οποία όμως κάποια στιγμή θα συμβεί, μεταξύ άλλων ως αποτέλεσμα του υπερπληθυσμού(ανάλυση).

Σε μία τέτοια περίπτωση, η εισβολή των πεινασμένων στην Ευρώπη (άρθρο) θα αποτελέσει μία μεγάλη απειλή – η οποία θα ενταθεί από τους θρησκευτικούς πολέμους που ήδη διεξάγονται, κυρίως από την πλευρά των ισλαμιστών.

Οι πόλεμοι στον κυβερνοχώρο

Οι «συμμορίες» που δραστηριοποιούνται σε ένα μεγάλο μέρος του κυβερνοχώρου, είναι συνήθως η «εμπροσθοφυλακή» των χρηματοπιστωτικών πολεμιστών – αφού το σύγχρονο διαδίκτυο τους εφοδιάζει με ισχυρά όπλα, με τα οποία μπορούν να επιτεθούν αποτελεσματικά σε τράπεζες, σε επιχειρήσεις και σε κράτη (hackers).

Οι κίνδυνοι για ολόκληρο τον πλανήτη, καθώς επίσης για όλους τους ανθρώπους δυστυχώς υποτιμούνται – οπότε δεν εξελίσσονται τα μέσα, με τα οποία θα μπορούσε κανείς να αμυνθεί σωστά, πριν ακόμη προκληθούν τεράστιες ζημίες. Μία ανάλογη απειλή συνιστούν οι αλγόριθμοι, με τους οποίους εκτελούνται όλο και περισσότερες χρηματιστηριακές συναλλαγές – με αποτέλεσμα, εάν ξεφύγουν από τον έλεγχο, να οδηγήσουν στην κατάρρευση του συστήματος.

Η δικτατορία της διαφάνειας

Όπως τεκμηριώθηκε πρόσφατα (αποκαλύψεις του Snowden), τα κράτη έχουν τη δυνατότητα να κατασκοπεύουν ψηφιακά τους πάντες – διεισδύοντας ακόμη και στην ιδιωτική ζωή των ανθρώπων. Δημιουργούν δε συχνά την εντύπωση πως στήνονται παγίδες από τις κυβερνήσεις στους Πολίτες, με τη βοήθεια του διαδικτύου.

Άλλωστε το διαδίκτυο δημιουργήθηκε για στρατιωτικούς σκοπούς – ενώ πλέον μπορεί να χρησιμεύει ακόμη και για τη χειραγώγηση των μαζών, με τα κράτη να έχουν τη δυνατότητα να «κατεβάζουν» επιλεκτικά ιστοσελίδες που θεωρούν ως εχθρικές (πηγή).

Με τα σύγχρονα μέσα, ο δρόμος από την κατάργηση του τραπεζικού απορρήτου έως την κατασκοπεία της οικονομικής κατάστασης κάθε Πολίτη από τα κράτη, έχει μειωθεί σημαντικά  – ενώ ο κίνδυνος να κατηγορηθεί ο οποιοσδήποτε αυθαίρετα για φοροδιαφυγή, έτσι ώστε να υποκύψει σε οποιουσδήποτε εκβιασμούς, έχει αυξηθεί εκθετικά.

ΠΗΓΗ   http://www.analyst.gr/2014/12/19/pagosmies-taseis-2015/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s