Οδηγός διαπραγμάτευσης για Βαρουφάκη και Κάμερον.

Η ευφυής και εποικοδομητική πρόταση Βαρουφάκη για το swap κινδυνεύει να υποπέσει στο Βρετανικό Σφάλμα, γράφει ο Bill Emmott. Οδηγίες «χειρισμού» των Βρυξελλών προς Α. Τσίπρα και Ντ. Κάμερον. Πώς πρέπει να πλαισιώσουν τις απαιτήσεις τους για να πετύχουν οι στόχοι.

Η πρόταση του «swap» ομολόγων που έριξε ο Γιάννης Βαρουφάκης, υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, είναι ευφυής όσο και εποικοδομητική. Παρά τις αρετές της όμως –και όπως πάντα στα οικονομικά θέματα, ο διάβολος θα κρύβεται στις λεπτομέρειες –έτσι όπως την προωθεί η Ελλάδα κινδυνεύει να κάνει αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Το Βρετανικό Σφάλμα. Οπως και για τον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον, υπάρχει χρόνος και για τον Αλέξη Τσίπρα, τον θριαμβευτή Έλληνα ηγέτη, να διορθώσει αυτό το λάθος.

Το σφάλμα οφείλεται στα ένστικτα της εθνικής πολιτικής. Αυτά τα ένστικτα ωθούν τον κ. Τσίπρα και τον κ. Κάμερον να δώσουν τον αγώνα μόνοι, ως υπερήφανα και αδικημένα έθνη. Η Ελλάδα θεωρεί ότι είναι το μεγάλο θύμα της γερμανικής «υποτέλειας» και δίνει μάχη για μια καλύτερη συμφωνία με την Ε.Ε.

Η Βρετανία μάχεται εναντίον της απελπιστικής, στραγγαλιστικής γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Η θέση της απομόνωσης και του θύματος ίσως ακούγεται ευγενής. Το πρόβλημα είναι ότι αυτού του είδους η ευγένεια ταιριάζει στους χαμένους.

Το να σταθεί κάποιος όπως η μικρή Ελλάδα έναντι των υπολοίπων 18 κρατών μελών της ευρωζώνης ή η μικρή Βρετανία έναντι των υπολοίπων 27 κρατών της ΕΕ, είναι ένα δυνητικά μοιραίο σφάλμα. Καμία χώρα δεν είναι σε αρκετά δυνατή θέση να ώστε να απειλεί ή να εκβιάζει τους άλλους. Και αυτοί οι μονομερείς τσαμπουκάδες δυσκολεύουν την Γερμανία και τους υπολοίπους να δεχτούν τις συμφωνίες που χρειάζεται η Ελλάδα και η Βρετανία.

Οπωσδήποτε, με τις υποσχέσεις για ανακούφιση χρέους που έδωσε κατά την διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Τσίπρας πρέπει να πετύχει κάποια αποτελέσματα, και αυτό το συναίσθημα συμμερίστηκε ο κ. Κάμερον στο ζήτημα της ευρωπαϊκής μετανάστευσης, με τα «κυνηγετικά» του κόμματος UK Independence και τους ευρωσκεπτικιστές του δικού του Συντηρητικού κόμματος να διψούν για το αίμα του. Αλλά και για τους δύο άνδρες, και τις χώρες τους, το να βάλουν μεγάλο στοίχημα στις διμερείς διαπραγματεύσεις, μπορεί να αντιστοιχεί σε ήττα και ζωή εκτός της Ε.Ε.

Προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Κάμερον οφείλουν να πλαισιώσουν τις απαιτήσεις τους κατά τρόπο που θα ευνοήσει περισσότερες χώρες από την Ελλάδα και την Βρετανία, ιδανικά ακόμη και την Γερμανία. Και πρέπει να τις πλαισιώσουν έτσι ώστε να ταιριάζουν στις στρατηγικές αρχές της Γερμανίας: Ως νέοι κανόνες που θα αντέξουν και θα βοηθήσουν την Ευρώπη να ευημερήσει.

Στην άμεση περίπτωση της Ελλάδας, αυτό σημαίνει να γίνει η πρόταση για ανταλλαγή χρέους πιο ευρύτερα αποδεκτή, και όχι μόνο για την ίδια την χώρα.

Ούτε η Γερμανία, ούτε η Φινλανδία ούτε η Ολλανδία θα μπορούσαν να δεχτούν μια στρατηγική ανακούφισης από το χρέος που θα βασίζεται μόνο στο επιχείρημα ότι οι Έλληνες έχουν θυμώσει και δεν αντέχουν άλλο. Επίσης, αυτή η στάση ίσως αρέσει στους φίλους του κ. Τσίπρα, Podemos, το αριστερό αντιμνημονιακό κόμμα της Ισπανίας, αλλά η ισπανική κυβέρνηση πιθανότατα θα την απορρίψει.

Δεν θα είναι εύκολο, αλλά ο κ. Βαρουφάκης δείχνει αρκετά ευφυής οικονομολόγος. Θα πρέπει να συντάξειένα προσχέδιο αρχών, που θα προβλέπουν ότι το κρατικό χρέος υπεράνω ενός συγκεκριμένου συντελεστή επί του ΑΕΠ, θα πρέπει να ανταλλαχθεί με ομόλογα συνδεδεμένα με την ονομαστική οικονομική ανάπτυξη, με προϋπόθεση την εφαρμογή του συμφωνημένου προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Τότε, ίσως βρει σύμμαχο ακόμη και στο πρόσωπο του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Wolfgang Schäuble.

Θα μπορέσει να το πουλήσει; Ούτε η Ιρλανδία, ούτε η Ισπανία, που έχουν ήδη κάνει τέτοιες μεταρρυθμίσεις, θα ήθελαν να συμμετέχουν. Αλλά η Ιταλία και η Πορτογαλία θα μπορούσαν, καθώς μια τέτοια αρχή θα έδινε στην ευρωζώνη ένα δυνατό εργαλείο ορθής αντιμετώπισης τυχόν μελλοντικών κρίσεων.

Και στην Ελλάδα; Εκεί οι μεταρρυθμίσεις για απελευθέρωση της αγοράς είναι δύσκολο να γίνουν αποδεκτές, αλλά αν ο κ. Τσίπρας εννοεί αυτά που λέει, ότι θα κυνηγήσει τους Έλληνες «ολιγάρχες»επιχειρηματίες που κυριαρχούν στην ελληνική οικονομία και καταφέρνουν να φοροδιαφεύγουν, αυτός θα είναι ο καλύτερος τρόπος για να γίνει.

Το βέλτιστο, πολιτικά και για την μελλοντική ευμάρεια της Ευρώπης, θα ήταν να γίνουν αυτά στο πλαίσιο ενός ευρύτερου πακέτου, το οποίο θα τονώνει την οικονομική ανάπτυξη και θα δημιουργεί θέσεις εργασίας, ενώνοντας στενότερα την Ε.Ε.

Επιπρόσθετα στο swap ομολόγων, θα μπορούσε να περιλαμβάνεται ένα διογκωμένο πρόγραμμα επενδύσεων με δημόσια χρηματοδότηση σε όλη την Ε.Ε. το οποίο θα γίνει εφικτό με την μετατροπή του δημοσιονομικού συμφώνου, έτσι ώστε να ξεχωρίζουν οι επενδύσεις κεφαλαίου από τις τρέχουσες δαπάνες. Επιπλέον, μια νέα ώθηση προς την ενιαία αγορά, που θα εμβαθύνει την ενοποίηση της αγοράς αγαθών με επέκταση στις υπηρεσίες και την ψηφιακή οικονομία.

Είναι περίεργο, αλλά πολλοί από τους παράγοντες αυτούς θα μπορούσαν να ευνοήσουν και τον κ. Κάμερον. Αν θέλει να μπορέσει ως πρωθυπουργός να παράγει ψήφο «ναι» στο δημοψήφισμα για την Ε.Ε. το 2017, χρειάζεται τρία πράγματα; Να δείξει ότι η Ε.Ε. έχει την δυνατότητα να λύνει προβλήματα και να τονώνει την οικονομία της, να δείξει ότι επιτέλους δημιουργείται μια ενιαία αγορά υπηρεσιών και να δείξει ότι δεν θα γίνουν διακρίσεις εναντίον των κρατών που επιλέγουν να μένουν εκτός του ευρώ.

Το παραπάνω πακέτο θα του δώσει τα δύο από τα τρία πράγματα που χρειάζεται. Αφού ότι ο κ. Βαρουφάκης κολάκευσε την Βρετανία ρίχνοντας την ιδέα του swap κατά την διάρκεια επίσκεψής του στο Λονδίνο, ο κ. Κάμερον θα μπορούσε να προσπαθήσει να προτείνει αυτό το ευρύτερο πακέτο, για το δικό του καλό, και για να δείξει ότι μπορεί, εντέλει, να είναι ένας δημιουργικός Ευρωπαίος.

ΠΗΓΗ  http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/article-ft-gr/1302440/odhgos-diapragmatefshs-gia-varoyfakh-kai.html

Advertisements

One thought on “Οδηγός διαπραγμάτευσης για Βαρουφάκη και Κάμερον.

  1. Την αποκαλούσαν «μαύρη βίβλο του νεοφιλελευθερισμού»

    1
    «Η πρόταση περί κατάργησης της ενιαίας τιμής αποτελεί οργανικό στοιχείο της πρόσφατης έκθεσης του ΟΟΣΑ, αλλά, πέρα από τη διεθνή εμπειρία, αγνοεί την ανάγκη για την πολυφωνία και πλουραλιστική παραγωγή – διάδοση και αναπαραγωγή της γνώσης. Είναι πρόταση που περιλαμβάνεται στην περίφημη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, αυτή τη μαύρη βίβλο του νεοφιλελευθερισμού. Οπως σε όλα τα θέματα, παίζοντας με τις λέξεις και εξαπατώντας τον κόσμο, ο ΟΟΣΑ χρησιμοποιεί τον όρο “απελευθέρωση της τιμής” και όχι τον όρο “κατάργηση της τιμής προστασίας της εγχώριας παραγωγής και διακίνησης βιβλίων”. Είναι μία πολύ συνηθισμένη πρακτική και στρατηγική από τη μεριά του νεοφιλελεύθερου ιερατείου, που βαφτίζει μεταρρύθμιση κάθε βάρβαρη απορρύθμιση».
    17/03/2014 – Αλέξης Τσίπρας
    Χαιρετισμός στην εκδήλωση για την Ενιαία Τιμή Βιβλίου

    2
    «Προβλέπει ακόμα να μας αποσυναρμολογήσουν με την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, που θα καταστρέψει μερικές ακόμα χιλιάδες μικρομεσαίους».
    21/03/2014 – Αλέξης Τσίπρας
    Ομιλία στα Γιάννενα

    3
    «Επομένως, έχουν πολύ μεγάλη ανησυχία, γιατί είδαν ότι οι μνημονιακές κυβερνήσεις -οι κυβερνήσεις είτε του Γιώργου Παπανδρέου είτε του κ. Παπαδήμου είτε των Σαμαρά-Βενιζέλου- τέσσερα χρόνια τώρα ό,τι ζητούσε η τρόικα, ό,τι ζητούσαν οι δανειστές, ό,τι ζητούσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ο ΟΟΣΑ, ενώ στην αρχή φαίνονταν ότι είχαν κάποιες λεκτικές αντιστάσεις, όταν τέλειωναν οι δήθεν διαπραγματεύσεις, τα έδιναν όλα για την τρόικα, με αποτέλεσμα να χαθούν πόροι, ύψους περίπου 5,67 δισ. ευρώ από τις τσέπες και κυριολεκτικά από το τραπέζι, από το ψωμάκι και το γιαούρτι των συνταξιούχων».
    03/10/2014 – Δημήτρης Στρατούλης
    Ομιλία κατά τη διάρκεια συζήτησης στη Βουλή

    4
    «Μετά τη μελέτη-εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ έρχεται και η μελέτη McKinsey να αποτελειώσει την ελληνική αγροτική οικονομία. Η ελληνική αγροτική οικονομία, όμως, δεν αντέχει άλλη μία μελέτη, όπως αυτή του ΟΟΣΑ».
    04/06/2014 – Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ προς τους υπουργούς Οικονομικών – Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

    5
    «Η ελληνική Βουλή δεν μπορεί να συνεχίσει να νομοθετεί χωρίς την κοινωνία και σε βάρος της, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε επικυρωτή των προτάσεων του ΟΟΣΑ και των υποδείξεων των μεγάλων συμφερόντων».
    02/05/2014 – Δημήτρης Κοδέλας
    Βουλευτής Αργολίδας και εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ στο Σχέδιο Νόμου για τις Λαϊκές Αγορές και το Υπαίθριο Εμπόριο

    6
    «Η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ διέπεται από μία συγκεκριμένη φιλοσοφία, η οποία οδηγεί προς την αποδυνάμωση της εγχώριας παραγωγής και την απελευθέρωση των αγορών σε πλειάδα κλάδων. Η κατεύθυνση αυτή είναι ξένη με τις αναγκαιότητες της ελληνικής οικονομίας σήμερα και με αυτά που θα όφειλε να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, δηλαδή την προώθηση της εγχώριας παραγωγής και την προστασία του δημοσίου συμφέροντος στην περίπτωση των τραπεζών».
    30/03/2014 – Γιώργος Σταθάκης
    Ομιλία από την επιτροπή της Βουλής

    7
    «Νομίζω ότι τώρα η συζήτηση ξεφεύγει από μία κλασικού τύπου αντιπαράθεση. Σήμερα, ουσιαστικά, πάει να ψηφιστεί, πέραν όλων των υπολοίπων διαρθρωτικών μέτρων, που έχουν βγει από την περίφημη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, ένα νέο μνημόνιο για τα εργασιακά».
    24/03/2014 – Παναγιώτης Σκουρλέτης
    Συνέντευξη στον Real fm

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s