Foreign Policy: Η Ελλάδα δεν πρέπει να ενδώσει στον γερμανικό εκφοβισμό.

«Η Ελλάδα δεν πρέπει να ενδώσει στον γερμανικό εκφοβισμό» αναφέρεται σε άρθρο στο αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy, προσθέτοντας ότι «δεν πρόκειται απλά για το ερώτημα εάν είναι σωστό με ηθικά κριτήρια, αλλά κυρίως για οικονομικά, και η Αθήνα διαθέτει πολύ μεγαλύτερο πλεονέκτημα από ό,τι πιστεύεται γενικά».

Επίσης, τονίζεται ότι «η Ελλάδα διαθέτει πολύ περισσότερα «κρυμμένα χαρτιά» από ό,τι συχνά υποστηρίζεται» και ότι «η πραγματική, ωστόσο, τρέλα θα ήταν να ενδώσει η Ελλάδα. Με την πράξη της αυτή η μόνη αντί-μερκελική δύναμη που θα απόμενε θα ήταν η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή».

Το άρθρο υπογράφει ο Βρετανός οικονομολόγος και συγγραφέας Φιλίπ Λεγκρέν, πρώην οικονομικός σύμβουλος του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από το 2011 έως το 2014. Όπως επισημαίνει, μεταξύ άλλων, «από την πρώτη διαπραγμάτευση τη δεκαετία του ΄50 μεταξύ της μεταναζιστικής Δ. Γερμανίας και των πολεμικών θυμάτων της, η ευρωπαϊκή αλληλεπίδραση οικοδομήθηκε με τον συμβιβασμό. Κατά συνέπεια, ασκείται μεγάλη πίεση στη νέα ελληνική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να φανεί «καλός Ευρωπαίος» και να συμβιβασθεί με τους Ευρωπαίους εταίρους της και πιστωτές της σχετικά με το αίτημά της για δικαιοσύνη σε σχέση με το χρέος. Ο συμβιβασμός, ωστόσο, αποτελεί ενίοτε μια λανθασμένη επιλογή δράσης. Ορισμένες φορές χρειάζεται να μείνεις αμετακίνητος».

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, «καμία προηγμένη οικονομία, όσο μπορούμε να θυμηθούμε, δεν υπέστη τέτοια καταστροφική κακοδιαχείριση όσο η ευρωζώνη τα τελευταία χρόνια, όπως αποδεικνύω ενδελεχώς στο βιβλίο μου, «European Spring». Μετά από εφτά χρόνια κρίσης, η οικονομία της ευρωζώνης βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από των ΗΠΑ, χειρότερη από την Ιαπωνία της χαμένης δεκαετίας της το ΄90 και χειρότερη από την Ευρώπη της δεκαετίας του ΄30. Το ΑΕΠ συνεχίζει να είναι 2%, μικρότερο από εκείνο εφτά χρόνια πριν, ενώ το ποσοστό ανεργίας παραμένει διψήφιο. Η ασκούμενη πολιτική που θέτει η κυβέρνηση της Άγγελα Μέρκελ στο Βερολίνο, εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες -και ενίοτε μετριάζει, αλλά τις περισσότερες φορές επιβάλει- και η ΕΚΤ, παραμένει καταστροφική».

Στη συνέχεια, τονίζει ότι «η συνέχιση αυτών των πολιτικών -λιτότητα και περικοπές μισθών, ανοχή των τραπεζών, άρνηση της αναδιάρθρωσης χρεών και προσαρμογή στον γερμανικό μερκαντιλισμό- οδηγεί την Ευρώπη στον γκρεμό, ενώ η εφαρμογή της ποσοτικής χαλάρωσης δύσκολα μπορεί να την αναστρέψει. Κατά συνέπεια, ένας «συμβιβασμός» που θα τροποποιούσε ελαφρά τη γραμμή Μέρκελ θα ήταν λάθος, καθώς πρέπει να αμφισβητηθεί και να αποδομηθεί».

Στο άρθρο διατυπώνεται, επίσης, η άποψη ότι «μολονότι η Ελλάδα δεν μπορεί από μόνη της να αλλάξει ολόκληρη τη νομισματική ένωση, θα μπορούσε να δράσει ως καταλύτης της αυξανόμενης πολιτικής αντίδρασης κατά των πολιτικών στασιμότητας της Ευρωζώνης. Στο άμεσο μέλλον, η Ελλάδα θα μπορούσε έστω να σώσει τον εαυτό της, καθώς βρίσκεται αφημένη στα νύχια των πιστωτών της ΕΕ, βαδίζοντας όχι προς την ανάκαμψη, αλλά τη μιζέρια που προκαλεί το βάρος του χρέους».

Ο αρθρογράφος κρίνει «εντελώς λογικό το σχέδιο τεσσάρων σημείων που πρότεινε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, το οποίο περιλαμβάνει ένα μικρότερο δημοσιονομικό πλεόνασμα, στο 1,5% σε σχέση με το ΑΕΠ, αντί του 3 ή 4,5%, ώστε να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν κάποια έσοδα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Το υπέρογκο επίσης χρέος της χώρας θα μπορούσε να ελαφρυνθεί με την ανταλλαγή των δανείων από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης με χρεόγραφα που θα συνδέονται με τα ποσοστό ανάπτυξης του ελληνικού ΑΕΠ». «Τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό», όπως σημειώνει, «ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει την πλήρη αναμόρφωση της οικονομίας με τη συνδρομή του ΟΟΣΑ, καταπολεμώντας κυρίως τη διαφθορά, τις πελατειακές σχέσεις του πολιτικού συστήματος, τη φοροδιαφυγή και την εξουσία των ολιγαρχών που ασκούν ασφυκτικό έλεγχο στην ελληνική οικονομία».

Ο Φιλίπ Λεγκρέν αναφέρεται και «στο ενδεχόμενο αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα διαθέτει πολύ περισσότερα «κρυμμένα χαρτιά» από ό,τι συχνά υποστηρίζεται. Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία και η Ελλάδα εξαναγκασθεί παρανόμως σε έξοδο από το ευρώ, από το Βερολίνο και τη Φραγκφούρτη, θα χρεοκοπήσει έναντι όλων των υποχρεώσεών της, τόσο για τα χρέη της στις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης και της ΕΚΤ, όπως και για τις υποχρεώσεις της Τράπεζας της Ελλάδας στο πλαίσιο των Target 2 liabilities. Παράλληλα, θα άρχιζαν οι εικασίες για το συνολικό μέλλον της ευρωζώνης και την έξοδο άλλων χωρών».

Τέλος, επισημαίνει ότι «το κατεστημένο της ευρωζώνης και μεγάλο μέρος των ΜΜΕ θεωρούν ότι είναι τρέλα η αντιπαράθεση της Ελλάδας με τη Γερμανία. Η πραγματική, ωστόσο, τρέλα θα ήταν να ενδώσει η Ελλάδα. Με την πράξη της αυτή η μόνη αντί-Μερκελική δύναμη που θα απόμενε θα ήταν η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή, που δεν προοιωνίζει θετικές εξελίξεις στην πολιτική. Όσο η ελληνική κυβέρνηση παραμένει ακλόνητη -όπως η ευρεία πλειοψηφία των Ελλήνων και πολλοί Ευρωπαίοι την προτρέπουν- μπορεί να επιτύχει μια πιο δίκαιη συμφωνία για τον ελληνικό λαό και, με λίγη τύχη, για την ευρωζώνη».

Advertisements

One thought on “Foreign Policy: Η Ελλάδα δεν πρέπει να ενδώσει στον γερμανικό εκφοβισμό.

  1. Ενα τσούρμο απροετοίμαστοι
    Τελικώς οι κρίσεις αποκαλύπτουν το ποιόν των κυβερνήσεων πολύ πιο γρήγορα από εκείνο των ανθρώπων. Και στις τρεις εβδομάδες ζωής αυτής της κυβέρνησης αποκαλύφθηκαν πολλά. Αποκαλύφθηκε, για παράδειγμα, ότι δεν είναι «ένα αριστερό τσούρμο», όπως τη χαρακτήρισε στη γερμανική εφημερίδα Zeit ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης (5.2.2014), αλλά ένα «τσούρμο απροετοίμαστων». Στην καλύτερη περίπτωση. Ο καταιγισμός των υπουργικών εξαγγελιών πριν γίνουν οι προγραμματικές δηλώσεις, το πλουσιοπάροχο σχέδιο για τις οφειλές στο Δημόσιο που εξαγγέλθηκε και αποσύρθηκε, μπας και πάρουμε τη δόση για να σωθούμε, δείχνουν ότι η κυβέρνηση δεν είχε προετοιμαστεί ούτε στα βασικά. Κι αυτό δεν είναι καν το χειρότερο, διότι όταν τρεις υπουργοί λαλούν και δυο χορεύουν, αυτό αφορά κυρίως τα εσωτερικά.

    Χειρότερο είναι το Βατερλώ των διαπραγματεύσεων στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ανεξαρτήτως του σημερινού αποτελέσματος στο Eurogroup. Η κυβέρνηση εμφανίστηκε «σαν τον κόκορα που πίστευε πως ο ήλιος ανέτειλε για να ακούσει το λάλημά του» (George Elliot). Υφάκι για εσωτερική κατανάλωση, οίηση χωρίς στηρίγματα, μεγαλοστομίες χωρίς περιεχόμενο, έβλαψαν πολύ τα ελληνικά συμφέροντα χωρίς λόγο. Μέχρι και ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών δήλωσε ότι ουδείς στο Eurogroup κατάλαβε τι ζητάει η Ελλάδα. Από τη στιγμή που κάποιος διαπραγματεύεται στο εξωτερικό κοιτώντας τις «πλατείες» στο εσωτερικό, η χώρα μόνο χαμένη βγαίνει. Αν δεν γίνει «Κούγκι», όπως «σοφά» προειδοποίησε ο κυβερνητικός εταίρος και κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης.

    Στο μόνο που φάνηκε προετοιμασμένη η κυβέρνηση είναι η διαχείριση του μικροπολιτικού παιχνιδιού εντός Ελλάδος. Η συγκυβέρνηση με τον κ. Πάνο Καμμένο -έναν άνθρωπο που είναι πιο δεξιών αντιλήψεων από τον κ. Αντώνη Σαμαρά, τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήριζε ακροδεξιό- έγινε γρήγορα, σαν έτοιμη από καιρό. Η πρόταση (και εκλογή) για την Προεδρία του κ. Προκόπη Παυλόπουλου ζέχνει κυνισμό. Οπως έγραψε στο Τwitter ο ευρωβουλευτής του κόμματος Δημήτρης Παπαδημούλης, «η εκλογή Παυλόπουλου ένωσε 233 βουλευτές, ικανοποίησε τον Γιουνκέρ που κράτησε τον Αβραμόπουλο επίτροπο και δίχασε την οικογένεια Μητσοτάκη…». Ωραία! Διχάστηκε η οικογένεια Μητσοτάκη. Ο τόπος τι κέρδισε; Η πολιτική φυσιολογικά δεν πρέπει να έχει στόχο τον διχασμό των αντιπάλων· μάλλον στο καλό του τόπου πρέπει να προσβλέπει. Αλλά ξέχασα! Αυτές είναι μάλλον δεξιές -μην πω νεοφιλελεύθερες- αντιλήψεις περί «αριστείας».

    Γράφαμε παλιότερα ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φέρνει καμιά ριζοσπαστική αλλαγή στα πολιτικά πράγματα, αλλά απλώς αναπαράγει τις παθογένειές του… οι πρόωρες εκλογές, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, δεν κομίζουν καμιά θετική αλλαγή στη χώρα. Είχαμε μια κυβέρνηση που κουτοπόνηρα αντιστεκόταν σε κάθε δομική μεταρρύθμιση και θα αποκτήσουμε (πιθανώς) μια κυβέρνηση που θα αντιστέκεται στις αλλαγές, αλλά με… άποψη» («Κι όλα τα ίδια μένουν…» Καθημερινή 30.12.2014).

    Δυστυχώς και η κακή μέρα από το πρωί φαίνεται. Ελπίζουμε ότι η προχειρότητα της κυβέρνησης δεν θα οδηγήσει τη χώρα στην άβυσσο ενός Grexit. Καταλήγουμε να ευχόμαστε πως αυτό «το αριστερό τσούρμο των απροετοίμαστων» απλώς θα αναπαραγάγει την προηγούμενη παθογενή κατάσταση. Με άλλα λόγια, Προκόπη αποκτήσαμε, προκοπή δεν πρόκειται να δούμε.
    Πάσχος Μανδραβέλης

    ΠΟΛΙΤΙΚΗ 12:45
    ΕΤΙΚΕΤΕΣ:AΠOΓPAΦEΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s