Η Ρωσία,η Ουκρανία και ο πραγματικός φόβος της Γερμανίας.

Οι μεγάλοι κίνδυνοι της Γερμανίας από την Ελλάδα, η Ουκρανία προ των πυλών της χρεοκοπίας, καθώς επίσης ο κινεζικός γίγαντας στο ρόλο του ΔΝΤ – γεγονός που εμβαθύνει τις σχέσεις της με την αυτοκρατορία, ανησυχώντας σοβαρά τις Η.Π.Α.  

Πριν από όλα, έχω την άποψη πως δεν πρέπει να κρίνει κανείς την ελληνική κυβέρνηση με βάση τις ανακοινώσεις, τις εξαγγελίες ή όσα γράφονται, αλλά εκ του αποτελέσματος των ενεργειών της – βοηθώντας όπου και όπως μπορεί, στηρίζοντας τις προσπάθειες της και ελπίζοντας πως πραγματικά θα καταφέρει να οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση, διώχνοντας επιτέλους την Τρόικα και αλλάζοντας την καταστροφική πολιτική που επιβλήθηκε στην Ελλάδα.

Σε κάθε περίπτωση, τα όπλα που έχει η Ελλάδα στη διάθεση της είναι πάρα πολλά, χωρίς βέβαια να υποτιμούνται οι κίνδυνοι, από τους οποίους απειλείται – ένας εκ των οποίων είναι να μετατραπεί στην “Ουκρανία της Μεσογείου”, όπως έχει ήδη αναφερθεί (άρθρο). Ακριβώς για το λόγο αυτό δεν απαιτείται μόνο θάρρος, όσον αφορά την ανάληψη ρίσκων, αλλά και πολύ μεγάλη προσοχή – έτσι ώστε να αποφευχθούν οι παγίδες, οι οποίες ασφαλώς θα τοποθετηθούν στην κυβέρνηση, από όλους όσους έχουν αντίθετα συμφέροντα.

Στα πλαίσια αυτά δεν πρέπει να υποτιμηθεί το γεγονός ότι, η Ελλάδα αποτελεί έναν πολύ μεγάλο κίνδυνο για τη Γερμανία – τουλάχιστον για τους εξής δύο βασικούς λόγους:

(α) Επειδή θέτει σε αμφισβήτηση τη γερμανική Ευρώπη – την αυτοκρατορία δηλαδή που με τόσο κόπο δημιούργησε προς όφελος της η Γερμανία (Ευρωζώνη, ΕΕ).

(β)  Επειδή η απαίτηση εξόφλησης των πολεμικών επανορθώσεων εκ μέρους της Ελλάδας, μπορεί να «ενεργοποιήσει» ανάλογες απαιτήσεις άλλων χωρών (Ιταλία, Ρωσία), με οδυνηρά επακόλουθα για τη Γερμανία.

Υπενθυμίζω εδώ ότι η συμφωνία «2+4», με την οποία ενώθηκε η Γερμανία, έχει υπογραφεί από τις Η.Π.Α., τη Ρωσία, τη Γαλλία και τη Μ. Βρετανία – με αντισυμβαλλόμενους τις δύο τότε Γερμανίες (12.09.1990). Δεν υπεγράφη φυσικά από την Ελλάδα, ενώ φαίνεται πως η Ρωσία αμφισβητεί την κυβέρνηση της εκείνης της εποχής.

Η Ουκρανία

Στο θέμα της Ουκρανίας, η οποία αποτελεί την Αχίλλειο πτέρνα της Ρωσίας, ενώ θεωρείται επί πλέον ως το πεδίο μίας υπόγειας σύγκρουσης των Η.Π.Α. με τη Γερμανία, τα ομόλογα του δημοσίου της ευρίσκονται σε ελεύθερη πτώση – λόγω της πρόσφατης ήττας του στρατού της στα ανατολικά εδάφη της, όπου υποχρεώθηκε να υποχωρήσει.

Η τρέχουσα τιμή των ομολόγων, με ημερομηνία λήξης εντός του έτους, μειώθηκε στα 52,9 Σεντ (για κάθε $1, δηλαδή μείωση σχεδόν κατά 50%) – η τιμή αυτών που λήγουν το 2017, συνολικής αξίας 2,6 δις $, έχει βυθιστεί στα 49,5 Σεντ, ενώ τα ομόλογα λήξης 2023 (1,25 δις $) στα 46,8 Σεντ.

Φαίνεται δε πως σχεδιάζεται η αναδιάρθρωση χρεών εκ μέρους της χώρας, εις βάρος των ιδιωτών επενδυτών – επειδή το ΔΝΤ τη θέτει ως προϋπόθεση, για την παροχή δανείου ύψους 17,5 δις $. Κατά τη διάρκεια του έτους τα ουκρανικά ομόλογα έχασαν το 21% της αξίας τους, γεγονός που αποτελεί το δεύτερο ρεκόρ μεταξύ 59 κρατών, με πρώτα αυτά της Βενεζουέλας.

Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, εάν η χώρα δηλαδή δεν καταφέρει να αναδιαρθρώσει τα χρέη της, οπότε να ενισχυθεί από το ΔΝΤ, τότε θα χρεοκοπήσει – ενώ κανένας δεν γνωρίζει πόσο θα καθυστερήσει η χρεοκοπία, ειδικά μετά τις ζημίες που έχει υποστεί από τον εμφύλιο ουσιαστικά πόλεμο που διεξάγεται.

Η Ρωσία

Μία από τις χώρες που θα υποστούν ζημίες από την ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ουκρανίας θα είναι η Ρωσία – ενώ θα μπορούσε να προκαλέσει η ίδια τη χρεοκοπία της (άρθρο). Η κατάσταση της ρωσικής οικονομίας πάντως παραμένει τεταμένη, με αρκετούς να μιλούν για ήττα κατά κράτος του προέδρου της (στην οποία είχε αναφερθεί και ο κ. Οικονόμου στο παρελθόν, άρθρο), το ρούβλι έχει χάσει το 50% της αξίας του από το Σεπτέμβρη, ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε στο 15%, από 11,4% προηγουμένως (γράφημα) και τα συναλλαγματικά της αποθέματα μειώθηκαν κατά 25% εντός ενός έτους.

Ρωσία, οικονομία – η εξέλιξη στο πληθωρισμό της χώρας.

Περαιτέρω, η Ρωσία διαθέτει μεν ακόμη 374 δις $ συναλλαγματικά αποθέματα, αλλά μόνο τα μισά περίπου είναι σε ρευστά χρήματα. Ειδικότερα, τα 49 δις $ είναι σε φυσικό χρυσό, όπου η χώρα συνεχίζει να αυξάνει τις ποσότητες, στοχεύοντας ενδεχομένως το «χρυσό ρούβλι», ενώ τα 170 δις $ είναι τοποθετημένα σε δύο μη ρευστοποιήσιμα «κεφάλαια», τα οποία υπάγονται στο υπουργείο οικονομικών της – στο οποίο η κεντρική τράπεζα δεν έχει πρόσβαση.

Με δεδομένο λοιπόν το τεράστιο συγκριτικά εξωτερικό χρέος της, ύψους 700 δις $ (στο μεγαλύτερο μέρος του ιδιωτικό, αφορώντας κυρίως χρέη των επιχειρήσεων της), καθώς επίσης τη φυγή των κεφαλαίων που συνεχίζεται, τα συναλλαγματικά αποθέματα που μπορεί να κινητοποιήσει η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας δεν είναι αρκετά.

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που αναζητεί εναγωνίως χρηματοπιστωτική βοήθεια, έχοντας προσπαθήσει να εκδώσει ομόλογα για να τα καταφέρει – όπου όμως συνέλεξε (πούλησε) ένα ελάχιστο ποσόν, της τάξης των 300 εκ. $. Φυσικά τα χρήματα αυτά δεν αρκούν στην κεντρική τράπεζα, για να ανταποκριθεί με τις υποχρεώσεις της σε ξένο συνάλλαγμα – με αποτέλεσμα να αναζητάει νέες πηγές.

Προφανώς η Ρωσία δεν πρόκειται να καταφύγει στο ΔΝΤ, όπως τη δεκαετία του 1990, όπου το ταμείο της είχε δανείσει το ποσόν των 35 δις $, για να αντιμετωπίσει την τότε κρίση, στην οποία είχε βυθιστεί – λόγω της σύγκρουσης της με τη Δύση, με τις Η.Π.Α. και με τη Γερμανία ουσιαστικά, αν και ο ρόλος της τελευταίας δεν είναι τόσο καθαρός (άρθρο).

Επομένως, η μοναδική δυνατότητα της είναι η Κίνα, παρά το ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών δεν είναι τόσο «διάφανες» – επειδή η κάθε μία προσπαθεί να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα, χωρίς να εμπιστεύεται την  άλλη.

Το κοινό σημείο βέβαια, στο οποίο συναντώνται, είναι η πώληση των ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου (γράφημα), γεγονός που προβληματίζει σε μεγάλο βαθμό τις Η.Π.Α. – ειδικά όσον αφορά την Κίνα, η οποία είναι ο μεγαλύτερος δανειστής της υπερδύναμης.

Ρωσία, ξένα ομόλογα – η εξέλιξη στις διατηρητέες ποσότητες αμερικανικών ομολόγων εκ μέρους της Ρωσίας.

Από την πλευρά των Η.Π.Α. η υιοθέτηση εκ μέρους της Ρωσίας ενός δικού της συστήματος συναλλαγών (Swift), το οποίο έχει μόλις τεθεί σε λειτουργία, συνδέοντας 91 τράπεζες μεταξύ τους, θεωρείται ως μία ακόμη εχθρική ενέργεια – επειδή θα συμβάλλει στις συνεχείς προσπάθειες απεξάρτησης τόσο της Ρωσίας, όσο και της Κίνας, από το δολάριο, απειλώντας σοβαρά την ηγεμονική θέση του στον πλανήτη.

Αυτό ακριβώς αποτελεί το συνδετικό κρίκο μεταξύ της Ρωσίας και της Κίνας, ενώ οι Η.Π.Α. οργάνωσαν πριν από μερικούς μήνες στο Πεντάγωνο την προσομοίωση μίας συντονισμένης επίθεσης των δύο ανταγωνιστών τους στο δολάριο – η οποία δεν είχε τόσο αισιόδοξα αποτελέσματα, όσο πίστευε η υπερδύναμη.

Η Κίνα σε ρόλο ΔΝΤ

Πρόσφατα η Ρωσία δανείστηκε, μέσω ανταλλαγής συναλλάγματος (Swap), το ποσόν των 150 δις γουάν από την κεντρική τράπεζα της Κίνας, το οποίο της έδινε τη δυνατότητα να τα ανταλλάξει με δολάρια (24 δις $ περίπου). Η ενέργεια αυτή αφενός μεν εξυπηρέτησε τη Ρωσία, αφετέρου την Κίνα – επειδή άσκησε πιέσεις στο κινεζικό νόμισμα υποτιμώντας το, χωρίς να ενοχοποιηθεί από τη Δύση για τη χειραγώγηση του.

Την ίδια στιγμή ο υπουργός οικονομικών της Κίνας δήλωσε την πρόθεση του να διευρύνει τα δάνεια προς τη Ρωσία – γεγονός που σημαίνει ότι ενεργεί ως ο δανειστής ύστατης ανάγκης της χώρας, όπως ακριβώς το ΔΝΤ. Κάτι ανάλογο έκανε και με την Αργεντινή, στην οποία δάνεισε 2,3 δις $, καθώς επίσης με τη Βενεζουέλα (4 δις $), βοηθώντας και τις δύο χώρες να αποφύγουν τη χρεοκοπία.

Αρκετοί θεωρούν λοιπόν πως η Κίνα θα μπορούσε να διασώσει τη Ρωσία, εάν η τελευταία βρισκόταν σε κίνδυνο – γεγονός που ασφαλώς θα εμβάθυνε τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, ειδικά επειδή η Ρωσία αποτελεί έναν στρατηγικό εταίρο τεράστιας σημασίας για την Κίνα, κυρίως όσον αφορά τη διεκδίκηση της παγκόσμιας ηγεμονίας εκ μέρους της.

Μία επόμενη εναλλακτική δυνατότητα χρηματοδότησης της Ρωσίας είναι το «αντίπαλο δέος» του ΔΝΤ, το οποίο ίδρυσαν πρόσφατα από κοινού οι χώρες της BRICS – με κεφάλαιο της τάξης των 100 δις $, όπου η Κίνα συμμετέχει με 41 δις $, η Ρωσία, η Βραζιλία και η Ινδία με 18 δις $ εκάστη, ενώ η Ν. Αφρική με 5 δις $.

Κάθε χώρα όμως μπορεί να βοηθηθεί από το συγκεκριμένο ταμείο το ανώτατο με το ποσόν που συμμετέχει – οπότε η Ρωσία με 18 δις $.  Επειδή όμως κάτι τέτοιο επιτρέπεται, με βάση το ιδρυτικό συμφωνητικό, μόνο όταν κάποια χώρα έχει υπαχθεί στο ΔΝΤ, η Ρωσία, εάν δεν καταθέσει αίτημα βοήθειας από το ΔΝΤ, δεν μπορεί να πάρει παραπάνω από 5,4 δις $. Εύλογα λοιπόν συμπεραίνεται πως θα συνεχίσει να δανείζεται από την Κίνα, έως ότου επανέλθει η τιμή του πετρελαίου στα προηγούμενα επίπεδα – κάτι που όμως δεν θεωρείται πιθανόν.

ΠΗΓΗ http://www.analyst.gr/2015/02/19/rosia-prosfigi-stin-kina/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s