Οι Γερμανοί,οι Ίβηρες,η προπαγανδα και η πραγματικοτητα…

Μοιάζει με κινηματογραφική ταινια εικονικής πραγματικότητα. Οι κυβερνήσεις της Ιβηρικής χερσονήσου δηλαδή της Ισπανίας και της Πορτογαλίας προσπαθούν να πείσουν εκατομμύρια εξαθλιωμένους πολίτες τους ότι τελείωσαν με την λιτότητα ενώ την ίδια ώρα συνεχίζουν τις περικοπές των μισθών , των κοινωνικών παροχών και εφαρμόζουν προγράμματα μαζικών εξώσεων. Ταυτιζόμενοι μάλιστα με τους γερμανούς εταίρους τους , εμφανίζονται «βασιλικότεροι του βασιλέως» στην πολιτική να πνίξουν οποιαδήποτε φωνή που προτείνει μία άλλη πολιτική. Στην πραγματικότητα , οι ευρωπαίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα πρωτόγνωρο πολιτικό κυνισμό , ο οποίος δεν διαφέρει και πολύ απο εκείνο της πολιτικής που εφάρμοζαν οι γερμανοί την περίοδο 1039-1945 με τους συνεργάτες τους στις χώρες που είχαν κατακτήσει!
Παρά τη βελτίωση των δεικτών ανάπτυξης για το 2014 και το 2015, οι Ισπανοί δεν φαίνεται να πείθονται από τη ρητορική του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος. Κυρίως γιατί η ανεργία, αν και ξεκίνησε να μειώνεται βρίσκεται ακόμα στο 23,7% χωρίς να υπάρχουν ξεκάθαρες προοπτικές για να μειωθεί δραστικά πολύ σύντομα.Ετσι , άνοδο 1,75% σημείωσε το ποσοστό της ανεργίας, τον Ιανουάριο, γεγονός που σημαίνει ότι πάνω από 4,5 εκατομμύρια Ισπανοί αδυνατούν να βρουν μία θέση εργασίας.Και αυτό είναι αναμενόμενο καθώς η  χώρα είχε απολέσει το ένα έκτο του ΑΕΠ της .
Παράλληλα, οι Ισπανοί έχουν αισθανθεί πολύ έντονα τις συνέπειες της λιτότητας.Η Ισπανία έχει μειώσει τους μισθούς κατά 15%-20% τα προηγούμενα χρόνια και έχει προχωρήσεις σε  πολύ σκληρές περικοπές δαπανών. Το οικογενειακό επίδομα για παράδειγμα, που λαμβάνουν όσοι έχουν παιδιά, είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη και δεν ξεπερνά τα 24,25 ευρώ κάθε μήνα. Επίσης, λαμβάνεται μόνο από τις οικογένειες που δεν ξεπερνούν τα 11 519 ευρώ καθαρό εισόδημα κάθε χρόνο.
Για πολλούς Ισπανούς που δεν έχουν χάσει τη δουλειά τους, οι όροι απασχόλησης είναι κάθε άλλο παρά ιδανικοί. Ενδεικτική είναι η περίπτωση πολλών εργαζομένων στις αυτοκινητοβιομηχανίες της χώρας. Ο βασικός μισθός, για παράδειγμα, στο εργοστάσιο της Renault στο Βαγιαδολίδ δεν υπερβαίνει τα 850 ευρώ μηνιαίως, έχοντας μειωθεί κατά ένα τέταρτο συγκριτικά με το μέχρι πρότινος επίπεδο.
Η Ισπανία ανήκει στο κλαμπ των χωρών με τις μεγαλύτερες ανισότητες. Αναφορικά με την κατανομή του πλούτου, η Ισπανία βρίσκεται σε καλύτερη θέση από τη Λετονία αλλά πίσω από χώρες που βρέθηκαν σε πρόγραμμα, όπως η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ιρλανδία.Το μισθολογικό κόστος στην Ισπανία μειώθηκε αισθητά, κυρίως διά της μεταρρύθμισης στην αγορά εργασίας, η οποία διευκόλυνε τις απολύσεις και επέτρεψε στις επιχειρήσεις να μην τηρούν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ορισμένοι παρατηρητές εκτιμούν ότι η Ισπανία τείνει να εξελιχθεί σε χώρα χαμηλών αμοιβών.
Οι εξώσεις είναι καθημερινό φαινόμενο.Λόγω της οικονομικής κρίσης  εκατοντάδες χιλιάδες δεν είναι πλέον σε θέση να εξυπηρετήσουν τα στεγαστικά τους δάνεια και απειλούνται με έξωση.
Το επίδομα ανεργίας δεν ξεπερνά τα 426 ευρώ. Οι περισσότερες νέες θέσεις εργασίας είναι μερικής απασχόλησης ή ορισμένου χρόνου. Καμία τράπεζα δεν θα χορηγήσει στεγαστικό δάνειο σε κάποιον που εργάζεται με σύμβαση ορισμένου χρόνου
Η Πορτογαλία
Τα ίδια και στην Πορτογαλία.Από τη μια πλευρά η πορτογαλική κυβέρνηση και πολλοί οικονομολόγοι ισχυρίζονται ότι τα χειρότερα έχουν περάσει. Από την άλλη, μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων κάνουν λόγο για ανθρωπιστική κρίση, η οποία επιδεινώνεται.
Η κυβέρνηση επαναφέρει κάθε τόσο στο δημόσιο διάλογο το επιχείρημα της πρόωρης αποπληρωμής των δανείων, τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια δανεισμού και το σχετικά χαμηλό ποσοστό ανεργίας που ανέρχεται στο 14%.
Η σκληρή καθημερινότητα απέχει πολύ απο την …ευημερία των αριθμών. Το ποσοστό της ανεργίας παραμένει χαμηλό λόγω των σύντομων και εν πολλοίς άσκοπων προγραμμάτων πρακτικής άσκησης, ενώ πολλοί είναι οι άνεργοι που δεν είναι δηλωμένοι στο ταμείο ανεργίας. Έτσι, σύμφωνα με υπολογισμούς της CGTP, της μεγαλύτερης πορτογαλικής Ένωσης Εργαζομένων, το πραγματικό ποσοστό της ανεργίας ανέρχεται στο 25%.
Αλλά και όλοι όσοι εργάζονται δεν έχουν πολλούς λόγους για να είναι αισιόδοξοι. Ο κατώτερος μισθός στην Πορτογαλία έχει πέσει στα 430 ευρώ. Από τις μειώσεις στους μισθούς πλήττονται κυρίως οι χαμηλόμισθοι στην κλωστοϋφαντουργία και υποδηματοποιία, οι οποίες αποτελούν τους πυλώνες της πορτογαλικής εξαγωγικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (INE) το ποσοστό των Πορτογάλων που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας ανέρχεται στο 19%. Περίπου 2 εκατομ. Πορτογάλοι (σε μια χώρα με πληθυσμό 10 εκατομ.) έχουν αναγκαστεί να ζουν με έσοδα κάτω από το 60% του εθνικού μέσου όρου. Το πάλαι ποτέ γενναιόδωρο κοινωνικό κράτος της Πορτογαλίας καταστράφηκε την περίοδο της κρίσης σχεδόν ολοσχερώς. Τα συσσίτια της AMI στο Πόρτο, τη δεύτερη σε μέγεθος πόλη της Πορτογαλίας, δεν μπορούν ικανοποιήσουν τις ανάγκες όλων όσων προστρέχουν σε βοήθεια, ενώ τα τρόφιμα που προσφέρει η πορτογαλική οργάνωση σε όσους έχουν ανάγκη τελειώνουν εν ριπή οφθαλμού. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στη Λισαβόνα, όπως και σε άλλες μεγάλες πόλεις
Στο μεταξύ το κύμα μετανάστευσης νέων κυρίως Πορτογάλων συνεχίζεται. Από το ξέσπασμα της κρίσης πάνω από 100.000 απόφοιτοι πανεπιστημίων αλλά και ανειδίκευτοι εργάτες φεύγουν κάθε χρόνο για τη Μ. Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία.
ΠΗΓΗ  http://www.paratiritis.gr/content/%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%AF%CE%B2%CE%B7%CF%81%CE%B5%CF%82
Advertisements

One thought on “Οι Γερμανοί,οι Ίβηρες,η προπαγανδα και η πραγματικοτητα…

  1. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat την 1η Ιανουαρίου 2015, 22 από τα 28 κράτη μέλη της ΕΕ εφάρμοζαν ελάχιστο μισθό με μεγάλες, όμως, διακυμάνσεις να παρατηρούνται μεταξύ της Βουλγαρίας που είναι 184 ευρώ και του Λουξεμβούργου που φτάνει τα 1.923 ευρώ.

    Ειδικότερα, δέκα κράτη-μέλη εμφανίζουν ελάχιστο μισθό κάτω από τα 500 ευρώ: Bουλγαρία 184 ευρώ, Ρουμανία 218 ευρώ, Λιθουανία 300 ευρώ, Τσεχία 332 ευρώ, Ουγγαρία 333 ευρώ, Λετονία 360 ευρώ, Σλοβακία 380 ευρώ, Εσθονία 390 ευρώ, Κροατία 396 ευρώ και Πολωνία 410 ευρώ.

    Σε πέντε κράτη-μέλη ο ελάχιστος μισθούς κυμαίνεται μεταξύ 500-1.000 ευρώ: Πορτογαλία 589 ευρώ, Ελλάδα 684 ευρώ, Μάλτα 720 ευρώ, Ισπανία 757 ευρώ και Σλοβενία 791 ευρώ.

    Τέλος, σε επτά κράτη-μέλη ο ελάχιστος μισθός υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ: Μεγάλη Βρετανία 1.379 ευρώ, Γαλλία 1.458 ευρώ, Ιρλανδία 1.462 ευρώ, Γερμανία 1.473 ευρώ, Βέλγιο και Ολλανδία 1.502 ευρώ και Λουξεμβούργο 1.923 ευρώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s