Η Ουκρανία φέρνει στα όριά του το ΔΝΤ.

ΤουΚώστα Ράπτη

Το πρόγραμμα διάσωσης της ουκρανικής οικονομίας το οποίο ενέκρινε την περασμένη εβδομάδα το ΔΝΤ συναντά σοβαρά προβλήματα – και απειλείται να εξελιχθεί σε μεγάλο πλήγμα στην αξιοπιστία του διεθνούς θεσμού.

Ήδη κατά τη συνεδρίαση της διοίκησης του ΔΝΤ η οποία ενέκρινε το πρόγραμμα, οι αντιπρόσωποι της Ρωσίας και της Βραζιλίας καταψήφισαν, αποδεικνύοντας ότι η παράδοση της συναινετικής λήψης αποφάσεων τηρείται με ολοένα και μεγαλύτερη δυσκολία. Όμως ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος αφορά τις διαπραγματεύσεις για την αναδιάρθρωση του ουκρανικού χρέους, στις οποίες στηρίζεται η επιτυχία του όλου προγράμματος.

Το ΔΝΤ συμφώνησε να χορηγήσει στην Ουκρανία συνολικά 17,5 δισ. δολάρια για την επόμενη τετραετία – εκ των οποίων σχεδόν 5 δισ. εκταμιεύθηκαν ήδη από την περασμένη Παρασκευή. Επιπλέον, με τις “συστάσεις” της ένταξής του σε πρόγραμμα του ΔΝΤ, το Κίεβο αναμένεται να εξασφαλίσει άλλα 7 δισ. από διμερή δάνεια ή άλλους διεθνείς οργανισμού. Ωστόσο, οι ανάγκες του για την εν λόγω περίοδο υπολογίζονται σε 40 δισ. κατ΄ ελάχιστον: η διαφορά των 15,5 δισ. προβλέπεται να καλυφθεί από την αναδιάρθρωση του ουκρανικού χρέους, η οποία θα μπορούσε να λάβει τη μορφή ακόμη και “κουρέματος” του κεφαλαίου των δανείων. Με τον τρόπο αυτό προσδοκάται να απαλλαγεί η Ουκρανία από αποπληρωμές ύψους 5,2 δισ. δολαρίων φέτος, 3,4 δισ. το 2016, 4,4 δισ. το 2017 και 2,3 δισ. το 2018.

Η Ουκρανή υπουργός Οικονομικών Natalia Yaresko περιόδευσε σε Ουάσιγκτον, Νέα Υόρκη και Λονδίνο προκειμένου να πείσει τους ιδιώτες πιστωτές της χώρας να δεχθούν να διαπραγματευθούν. Όμως η μάχη αναμένεται σκληρή. Από την πλευρά των πιστωτών διαμηνύεται ότι ο στόχος είναι υψηλός και ότι το “κούρεμα” βρίσκεται εκτός συζήτησης. Μάλιστα η Franklin Templeton, η οποία διακρατεί 7 δισ. ουκρανικού χρέους προσέτρεξε για τον λόγο αυτόν στην Blackstone Advisory Partners, η οποία αντιπροσώπευε τους πιστωτές της Ελλάδας στο PSI του 2012 και θα κονταροχτυπηθεί για άλλη μία φορά με την Lazard, η οποία ανέλαβε την παροχή συμβουλών προς το Κίεβο.

Τα πράγματα γίνονται περισσότερο περίπλοκα, αν όχι κωμικοτραγικά, λαμβάνοντας υπ΄ όψιν το γεγονός ότι ένας από τους μεγαλύτερους πιστωτές της Ουκρανίας είναι η Ρωσία. Μάλιστα το δάνειο των 3 δισ. που χορήγησε η Μόσχα στην κυβέρνηση Yanukovic, ενώ αυτή αντιμετώπιζε τους διαδηλωτές του Maidan, περιλαμβάνει ρήτρα πρόωρης αποπληρωμής, εάν το ουκρανικό δημόσιο χρέος υπερβεί το 60% του ΑΕΠ – λειτουργώντας έτσι ως “πιστόλι στον κρόταφο” των ουκρανικών αρχών.

Ο Ρώσος υφυπουργός Οικονομικών Sergei Storchak ξέκοψε κάθε συζήτηση για συμμετοχή στην αναδιάρθρωση, δηλώνοντας ότι το δάνειο των 3 δισ. είναι διακρατικό και άρα δεν εμπίπτει στην συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Προκύπτει έτσι ένα παράδοξο δίλημμα: είτε οι (Δυτικοί) ιδιώτες πιστωτές θα πρέπει να δεχθούν ακόμη μεγαλύτερο κούρεμα, ώστε να εκπληρωθεί ο στόχος των 15 δισ., την ώρα που θα αποπληρώνεται στο ακέραιο η Ρωσία, είτε θα πρέπει να δελεασθεί με κάποιον τρόπο η Μόσχα, αν και πολιτικά οι ρωσο-ουκρανικές σχέσεις βρίσκονται στο ναδίρ. Πολύ χαρακτηριστικά, η Yaresko δήλωσε κατά τη συνάντησή της με τον Αμερικανό ομόλογό της Jack Lew ότι κανείς δεν καταβάλλει το κόστος που έχει επωμισθεί η χώρα της για να “προστατεύσει τον κόσμο από μία πυρηνική σύναμη με επιθετικές διαθέσεις”…

Όλα αυτά, την ώρα που η ίδια δηλώνει ότι δεν θα υπάρχει διακριτική μεταχείριση κανενός από τους πιστωτές της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, και απευθύνει έκκληση προς όλους να συμμετάσχουν στη διαδικασία αναδιάρθρωσης στη βάση της διαφάνειας και της καλής πίστης.

Πάντως, η λύση της μονομερούς στάσης πληρωμών προς τη Ρωσία δεν δειχνει εφικτή, εφόσον το πακέτο του ΔΝΤ περιλαμβάνει μικρή ρωσική συμμετοχή, ύψους 13 εκατ. δολαρίων, ενώ και το δάνειο των 3 δισ. είναι σε ευρωομόλογα και η μη αποπληρωμή του θα προκαλέσει πιστωτικό γεγονός και προς τους ιδιώτες πιστωτές. Υπάρχει βέβαια πάντα και ο δρόμος της νομικής αντιδικίας, αλλά αυτός είναι μακρύς και δύσβατος.

Σε κάθε περίπτωση, η περίπτωση της Ουκρανίας, μετά από αυτήν της Ελλάδας (όπου έγινε εκ των υστέρων παραδεκτό ότι οι προβλέψεις του καταστατικού έτυχαν εξαιρετικά διασταλτικής ερμηνείας προκειμένου να προστατευθεί η ευρωζώνη) φέρνει το ΔΝΤ στα όριά του, οδηγώντας να λειτουργεί με ολοένα και περισσότερο “πολιτική” λογική, παρά την διακηρυσσόμενη “ουδετερότητά” του. Άλλωστε, και μόνο το γεγονός ότι το Ταμείο δανειοδοτεί μια χώρα που πρακτικά βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση ακυρώνει την προϋπόθεση της ΄βιωσιμότητας”.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s