Η ρωσική έκπληξη και η συνθήκη ελευθέρου εμπορίου μεταξύ των Η.Π.Α. και της ΕΕ (TTIP).

Η οικονομία της χώρας αντιστάθηκε εντυπωσιακά απέναντι στον πόλεμο της Δύσης – ενώ επίκειται μία νέα ενεργειακή μάχη όπου, εάν υπογραφεί η συμφωνία TTIP, οι πολυεθνικοί όμιλοι των ΗΠΑ θα αποτελέσουν πλέον τη σκιώδη διακυβέρνηση της Ευρώπης  

Η δημοσίευση των οικονομικών στατιστικών του 2014 εκ μέρους της Ρωσίας κυριολεκτικά εντυπωσίασε – αφού στο τέταρτο τρίμηνο κατέγραψε ρυθμό ανάπτυξης 0,4% από 0,9% το προηγούμενο τρίμηνο (γράφημα). Σε ετήσια βάση, το ΑΕΠ της αυξήθηκε κατά 0,6% παρά το ότι όλοι περίμεναν την κατάρρευση του, λόγω της τεράστιας πτώσης της τιμής του πετρελαίου, καθώς επίσης τις τρομακτικές κυρώσεις που της επιβλήθηκαν από τη Δύση – κατ’ εντολή των Η.Π.Α. και υπό την ηγεσία της Γερμανίας.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τις αναλύσεις αμερικανών οικονομολόγων, η κατάσταση στη Ρωσία είναι εκπληκτικά χαλαρή, γαλήνια, χωρίς ιδιαίτερες εντάσεις – αν και θα ανέμενε κανείς να συμβεί το ακριβώς αντίθετο, σε μία χώρα που δέχεται μία οικονομική επίθεση άνευ προηγουμένου, με όλα τα όπλα που έχει στη διάθεση της η Δύση.

Όσον αφορά δε την ανθεκτικότητα της οικονομίας της Ρωσίας, αποδεικνύεται επίσης από την ισοτιμία του νομίσματος της, μετά τις τεράστιες διακυμάνσεις του παρελθόντος – αφού παρουσίασε το 2015 την καλύτερη απόδοση, μεταξύ 24 αναπτυσσομένων χωρών.

Τέλος, τεκμηριώνεται από τα ασφαλιστήρια έναντι πιστωτικού κινδύνου (CDS), αναφορικά με τα ομόλογα του δημοσίου της,τα οποία ευρίσκονται σήμερα στο κατώτερο σημείο μετά το Δεκέμβρη – με αποτέλεσμα ακόμη και οι μεγάλες τράπεζες, όπως η Goldman Sachs, να τα θεωρούν ως μία λογική επένδυση.

Συνεχίζοντας, οι διεθνείς επενδυτές τοποθετούνται ξανά στις ρωσικές εταιρείες, αφού πολλές από αυτές δημοσίευσαν στοιχεία, με βάση τα οποία ο τζίρος τους ήταν υψηλότερος το 2014, συγκριτικά με το 2013 – ενώ αποδείχθηκαν περισσότερο κερδοφόρες, από αυτές στις αντίστοιχες με τη Ρωσία χώρες. Από την άλλη πλευρά, οι κάτοχοι των ομολόγων του ρωσικού δημοσίου κατέγραψαν κέρδη ύψους 7% το 2015, όταν στις υπόλοιπες αναπτυσσόμενες οικονομίες είχαν ζημίες της τάξης του -1,1%.

Συμπεραίνεται λοιπόν πως οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν είχαν τα αντίθετα αποτελέσματα, από αυτά που επιδιώκονταν –επειδή οι Ρώσοι ήταν υποχρεωμένοι να αγοράζουν εγχώρια προϊόντα, με αποτέλεσμα να ωφεληθούν οι δικές τους επιχειρήσεις (κάτι που θα έπρεπε να κάνουν και οι Έλληνες, αντιδρώντας πρακτικά στις επιθέσεις που δέχονται από τη Γερμανία).

Βέβαια, εάν οι τιμές του πετρελαίου παραμείνουν χαμηλές, η Ρωσία δεν θα αποφύγει την ύφεση – την οποία έχει μέχρι στιγμής καταπολεμήσει, παρά την πτώση τους κατά 50%, την τεράστια υποτίμηση του ρουβλίου το 2014, την «αποσύνδεση» των ρωσικών τραπεζών από τις διεθνείς χρηματαγορές, καθώς επίσης τις τεράστιες εκροές κεφαλαίων.

Περαιτέρω, η αιτία της ανάπτυξης στο τέταρτο τρίμηνο φαίνεται να είναι η ξαφνική αύξηση των καταναλωτικών δαπανών των νοικοκυριών – επειδή πολλοί Ρώσοι, με σκοπό την προστασία των χρημάτων τους από την υποτίμηση, αγόρασαν περισσότερα καινούργια ή μεταχειρισμένα αυτοκίνητα, καθώς επίσης άλλα «διαρκή αγαθά» (ψυγεία, τηλεοράσεις κλπ.), συγκριτικά με το παρελθόν (επειδή οι μεσαίες εισοδηματικές τάξεις τα θεωρούν ως επένδυση).

Η Παγκόσμια Τράπεζα τώρα «ζωγραφίζει» σκοτεινό το μέλλον της Ρωσίας, προβλέποντας μείωση του ΑΕΠ της κατά 3,8% το 2015, καθώς επίσης κατά 0,3% το 2016 (πηγή) – αιτιολογώντας τη θέση της με τον περιορισμό των επενδύσεων στο εσωτερικό της, ενώ η χώρα παραμένει σε πολύ μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από τις εξαγωγές ενέργειας (η Αχίλλειος πτέρνα της).

Η επόμενη επίθεση των Η.Π.Α.

Οι Η.Π.Α., με στόχο να αυξήσουν την πίεση τους στη Ρωσία, μειώνοντας τις εξαγωγές ενέργειας προς την Ευρώπη εκ μέρους της, καθώς επίσης για να ωφεληθούν οι ίδιες, πίεσαν τη Γερμανία να θεσμοθετήσει την εξόρυξη φυσικού αερίου από σχιστόλιθο στο εσωτερικό της, παρά τις μεγάλες αντιρρήσεις των βουλευτών της – εξαιρώντας εν πρώτοις ορισμένες ευαίσθητες περιοχές, στις οποίες προστατεύεται ο υδροφόρος ορίζοντας.

Η ψήφιση του νομοσχεδίου θεωρείται εύλογα ως μία πρώτη εφαρμογή της συνθήκης ελευθέρου εμπορίου μεταξύ των Η.Π.Α. και της ΕΕ (TTIP) η οποία, μαζί με την TISA (ιδιωτικοποίηση του νερού), θεωρείται κυριολεκτικά «αποικιοκρατική» – με θύματα τα κράτη και με θήτες τις πανίσχυρες πολυεθνικές που, υπηρετούμενες πιστά από την Πολιτική, επιβάλλουν απολυταρχικά τα συμφέροντα τους.

Φυσικά οι αμερικανοί υπόσχονται πως, με τη διαδικασία εξόρυξης φυσικού αερίου που έχουν ανακαλύψει (Fracking), μπορούν να πετύχουν θαύματα – χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να το τεκμηριώσουν αφού όλες οι επιχειρήσεις τους, παρά τις κρατικές επιδοτήσεις, εγγράφουν τεράστιες ζημίες, ενώ η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος είναι αυταπόδεικτη.

Εν τούτοις, το επέβαλλαν στη Γερμανία, με την υπόσχεση να μην είναι μελλοντικά σε τέτοιο βαθμό εξαρτώμενη ενεργειακά από τη Ρωσία (ανάλυση). Στο γράφημα που ακολουθεί, φαίνονται οι ποσότητες σχιστολιθικού αερίου παγκοσμίως.

ΧΑΡΤΗΣ - Κόσμος, ενέργεια, αποθέματα σχιστολιθικού αερίου

Περαιτέρω οι ευρωπαίοι ηγέτες, κατά τη σύσκεψη κορυφής πριν από δύο εβδομάδες, έκαναν ένα ακόμη βήμα προς την κατεύθυνση της ενεργειακής ένωσης της ΕΕ – όπου ο Πολωνός πρόεδρος ισχυρίσθηκε ότι, η Ρωσία χρησιμοποιεί το φυσικό αέριο, με το οποίο προμηθεύει την Ευρώπη, ως γεωπολιτικό όπλο, οπότε θα έπρεπε να γίνουν προσπάθειες απεξάρτησης εκ μέρους όλων των χωρών.

Την ίδια στιγμή οι αμερικανοί, για τους λόγους που προαναφέραμε, προσπαθούν να εκφοβίσουν τους Ευρωπαίους, από ενδεχόμενα αντίποινα των Ρώσων, όσον αφορά την προμήθεια τους με φυσικό αέριο – έτσι ώστε να μην αντιστέκονται στη μέθοδο του Fracking, την οποία προσπαθούν να επιβάλλουν σε όλες τις χώρες, έχοντας το ήδη επιτύχει στη Γερμανία.

Σήμερα, οι χώρες της ΕΕ προμηθεύονται το 44% των αναγκών τους σε φυσικό αέριο από τη Ρωσία, καθώς επίσης το 33% από τη Νορβηγία (άρθρο) – ενώ οι υπόλοιποι προμηθευτές τους είναι η Αλγερία, η Νιγηρία, η Λιβύη, το Τρινιντάντ & Τομπάγκο, καθώς επίσης το Περού (πηγή).

ΕΙΚΟΝΑ - Ευρώπη, φυσικό αέριο, προμήθευση

Συνεχίζοντας, ο Πολωνός πρόεδρος, ο οποίος είναι υπέρμαχος της αμερικανικής μεθόδου εξόρυξης σχιστολιθικού αερίου, εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό τις Η.Π.Α. – η βιομηχανία των οποίων θέλει να δραστηριοποιηθεί ως παραγωγός στην Ευρώπη, προμηθεύοντας την ταυτόχρονα με το δικό της υγροποιημένο φυσικό αέριο.

Η αμερικανική επέκταση στο συγκεκριμένο τομέα «πριμοδοτείται» από τη συμφωνία TTIP η οποία, εάν τελικά υπογραφεί, θα επιτρέψει την εκδίωξη των Ρώσων από την ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας – εξασφαλίζοντας τεράστιο τζίρο και κέρδη στις αμερικανικές πολυεθνικές.

Εδώ δεν πρέπει να υποτιμάει κανείς το γεγονός σύμφωνα με το οποίο, στα πλαίσια της TTIP, οι αμερικανικές εταιρείες θα μπορούσαν να επιβάλλουν κυρώσεις δισεκατομμυρίων σε εκείνες τις χώρες που δεν θα ήθελαν να εφαρμόσουν τη συμφωνία – αντιδρώντας στη μέθοδο του Fracking, για περιβαλλοντικούς λόγους. Η αιτιολογία θα ήταν η εξασφάλιση των επενδυτών – ένα από τα πλέον επικίνδυνα σημεία της συμφωνίας, μέσω του οποίου οι Πολίτεςμετατρέπονται σε σκλάβους των πολυεθνικών.

Στο λόμπι που βοηθάει την επίτευξη της συμφωνίας, ανήκει παραδόξως το συνδικάτο των εργαζομένων «Businesseurope» με έδρα τις Βρυξέλλες – το οποίοι διαπλέκεται οικονομικά με πολυεθνικούς ενεργειακούς ομίλους όπως η Exxon Mobile, η GDF Suez, η BP, η Total και η Statoil.

Στο επόμενο λόμπι, με την ονομασία International Gas & Oil Producers Association (IOGP), ανήκουν εταιρείες όπως  ηShell, η Chevron, η OMV κοκ., οι οποίες παράγουν το 50% των παγκοσμίων ποσοτήτων πετρελαίου και το 25% του φυσικού αερίου – επίσης άλλες, όπως η κατασκευαστική Halliburton, γνωστή για τις δραστηριότητες της στο Ιράκ και αλλού.

Ολοκληρώνοντας, οι ευρωπαϊκές χώρες που υποστηρίζουν τη νέα τεχνολογία εξόρυξης είναι κυρίως η Πολωνία, η Λιθουανία, η Ρουμανία και η Μ. Βρετανία – ενώ είναι απαγορευμένη στη Βουλγαρία, στην Ισπανία και στη Γαλλία.

Επιμύθιο

Όπως συμπεραίνεται από τα παραπάνω, η Ευρώπη είναι το πεδίο του ενεργειακού πολέμου των Η.Π.Α. με τη Ρωσία– επίσης του οικονομικού και γεωπολιτικού, με αιχμή του δόρατος την Ουκρανία. Στην περίπτωση λοιπόν που θα διευρυνόταν η σύγκρουση, σε στρατιωτικό επίπεδο, η Ευρώπη θα ήταν ξανά στο επίκεντρο της καταστροφής – κάτι που εύχεται εύλογα κανείς να αποφευχθεί τελικά.

Από την άλλη πλευρά, εάν υπογραφεί η συμφωνία TTIP, οι μεγάλοι πολυεθνικοί αμερικανικοί όμιλοι θα αποτελούν πλέον την επίσημη, αν και σκιώδη, διακυβέρνηση της Ευρώπης – εντείνοντας τις επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας, η οποία δεν θέλει να υποταχθεί στις απαιτήσεις τους, επιλέγοντας το δικό της, ανεξάρτητο δρόμο.

Όσον αφορά την Ελλάδα, ελπίζω να μη μετατραπεί, μετά την  προσέγγιση της με τη Ρωσία, στην Ουκρανία της Μεσογείου – ερχόμενη σε μία «κατά μέτωπο αντίθεση» τόσο με τις Η.Π.Α., όσο και με τη γερμανική Ευρώπη.

Παράλληλα, δεν θεωρώ πως η Ρωσία είναι πρόθυμη να λύσει τα οικονομικά προβλήματα της χώρας μας, εάν υποθέσει κανείς ότι μπορεί, ενώ δεν θα την εμπιστευόμουν απόλυτα – παρά το ότι έχει δίκιο, όσον αφορά τη σύγκρουση της με τις Η.Π.Α., όπου εύλογα προστατεύει την ελευθερία, καθώς επίσης την εθνική της ανεξαρτησία.

Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτική, αφού αναμφίβολα βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, τόσο οικονομικά, όσο και γεωπολιτικά – αποφεύγοντας να τοποθετηθεί στο στόχαστρο των μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη, ακόμη και αν είναι με την πλευρά του Δικαίου.

ΠΗΓΗ  http://www.analyst.gr/2015/04/03/i-rosiki-ekpliksi/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s