Η βιομηχανία του lobbying και ο χρυσός κανόνας.

Ακμάζουσα βιομηχανία έχει καταστεί το lobbying με πεδίο δράσης τα μεγάλα κέντρα αποφάσεων, όπως οι Βρυξέλλες και η Ουάσινγκτον. Ο ρόλος των Think Tanks και των ινστιτούτων μελετών. Η μεταπήδηση Επιτρόπων στον ιδιωτικό τομέα.

Τα λόμπυ ή η «εξωθεσμική άσκηση επιρροής» είναι μία πραγματικότητα σε όλο τον κόσμο που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.

Από την Ουάσιγκτον μέχρι τις Βρυξέλλες, συνωστίζονται οι εκπρόσωποι διαφόρων κλάδων της οικονομίας, αλλά και οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών προκειμένου να προωθήσουν τα συμφέροντά τους.

Και φυσικά το lobbying στις Βρυξέλλες έχει καταστεί μία δραστηριότητα που απασχολεί χιλιάδες ανθρώπους και πραγματοποιεί σημαντικούς τζίρους κάθε χρόνο.

Τα επίσημα στοιχεία για τον αριθμό των «λομπιστών» χρονολογούνται από το 2002. Τότε γινόταν λόγος για 15.000 έως 30.000 χιλιάδες «λομπίστες». Στο μεταξύ είναι πολύ περισσότεροι, χωρίς να γνωρίζει κανείς τον ακριβή αριθμό.

Στις Βρυξέλλες, το πεδίο δράσης τους δεν είναι μεγαλύτερο από τέσσερα τετραγωνικά χιλιόμετρα, γύρω από την πλατεία Ρομπέρ Σουμάν των Βρυξελλών. Εκεί είναι τα γραφεία της Κομισιόν, του Συμβουλίου των Υπουργών και το Ευρωκοινοβούλιο. Και όπως συμβαίνει με όλες τις δραστηριότητες , τα συμφέροντα με μεγάλο προϋπολογισμό έχουν ένα σαφές πλεονέκτημα έναντι άλλων.Αυτό σημαίνει ότι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί σύνδεσμοι έχουν μεγαλύτερο βάρος στη διαδικασία λήψης αποφάσεων από ό,τι οι κοινωφελείς οργανώσεις.

Ο χρυσός κανόνας στην δραστηριότητα των «λόμπι» είναι να γίνεται χωρίς να φαίνεται. Στα πλαίσια αυτά , ένας μεγάλος αριθμός παρεμβάσεων γίνονται καλυμμένα με τον μανδύα του «ινστιτούτου μελετών» ή του «Thinktank». Και, φυσικά όλα αυτά με τη χρηματοδότηση μεγάλων εταιρειών, οι οποίες με τον τρόπο αυτό ασκούν σημαντική επιρροή στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση πριν από μερικά χρόνια , του αποτυχημένου σχεδίου της Κομισιόν για τον χαρακτηρισμό των τροφίμων, με ειδικές ετικέτες στην συσκευασία τους. Ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι κυρίως σε περιόδους κρίσης, είναι οι τράπεζες και οι επενδυτικοί όμιλοι που κάνουν τα πάντα προκειμένου να αποτρέψουν τη ρύθμιση και την εποπτεία των χρηματοοικονομικών συναλλαγών.

Σε όλο αυτό το παιγνίδι επιρροής δραστηριοποιούνται και πρώην επίτροποι που μετά την ολοκλήρωση της θητείας τους, μεταπηδούν στην ιδιωτική οικονομία. Αυτό έχει προκαλέσει την αντίδραση οργανώσεων.

Υπάρχει όμως και η άλλη άποψη: Οι λομπίστες είναι εκείνοι που διαθέτουν την τεχνογνωσία για συγκεκριμένα θέματα. Και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, κυρίως η Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο -σε αντίθεση με τις εθνικές κυβερνήσεις αλλά και τις ΗΠΑ- δεν διαθέτουν σε επάρκεια το κατάλληλο προσωπικό προκειμένου να εκπονήσουν μια έκθεση πραγματογνωμοσύνης.

Έτσι , εκ των πραγμάτων προκύπτει εξάρτηση από τα «Think Tanks» και άλλους ειδικούς. Και όπως λένε οι λομπίστες: «Το Lobbying στην πραγματικότητα είναι μόνο δικτύωση, είναι απλά επικοινωνία μεταξύ ανθρώπινων όντων».

Πηγή: Premium.paratiritis.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s