Γιατί το Grexit τρομάζει τόσο πολύ τους Αμερικανούς

Ο εφιάλτης της Lehman Brothers καταδιώκει την Ουάσιγκτον. Ο φόβος για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας σε περίπτωση Grexit. Ποια σημεία αγνοούν οι υπεραισιόδοξοι Ευρωπαίοι, τα μαθήματα από την κρίση στις ΗΠΑ και τι ειπώθηκε στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις στο ΔΝΤ.

Μία ακόμη εβδομάδα, ένα ακόμη ελληνικό δράμα. Ενώ όμως, οι επενδυτές επεξεργάζονται το ενδεχόμενο ελληνικής χρεοκοπίας, θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους το εντυπωσιακό χάσμα που έχει δημιουργηθεί μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης.

Στην ανατολική πλευρά του Ατλαντικού, οι αξιωματούχοι φαίνεται πως τώρα πιστεύουν ότι η ελληνική χρεοκοπία, ή ακόμη και η έξοδος από την ευρωζώνη, δεν θα ήταν καταστροφική. Στη σύνοδο του ΔΝΤ την προηγούμενη εβδομάδα, οι Γερμανοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι οι πιθανότητες για έξοδο της χώρας από το ευρώ έχουν ήδη προεξοφληθεί από τις αγορές και πως το σοκ θα μπορούσε να είναι περιορισμένο.

Στη δυτική πλευρά του Ατλαντικού όμως, το κλίμα δεν είναι τόσο αισιόδοξο. Στις αρχές της εβδομάδας, ο Τζέισον Φούρμαν, πρόεδρος του Αμερικανικού Συμβουλίου Οικονομικών Συμβούλων, προειδοποίησε δημοσίως ότι το «Grexit δεν θα είναι κακό μόνο για την ελληνική οικονομία, αλλά θα αποτελέσει πολύ μεγάλο και περιττό κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία, την στιγμή που πολλά πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν καλά». Κατ’ ιδίαν, Αμερικανοί αξιωματούχοι εκφράζουν ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία.

Γιατί υπάρχει αυτή η διατλαντική διαφορά; Εν μέρει, είναι θέμα κινήτρων. Χώρες όπως η Γερμανία έχουν περάσει τους τελευταίους τρεις μήνες να διαπραγματεύονται άκαρπα με τη νέα ελληνική κυβέρνηση και πλέον έχουν απογοητευτεί τόσο πολύ που θέλουν να βρουν τρόπους να εξορθολογήσουν τον κίνδυνο. Οι Αμερικανοί από την άλλη πλευρά, θέλουν να απομακρύνουν τον κίνδυνο.

Ο άλλος λόγος είναι η Lehman Brothers. Όταν κατέρρευσε η χρηματιστηριακή πριν 7 χρόνια, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι έμαθαν ένα επώδυνο μάθημα για το πώς μικρά χαρτιά μπορούν να οδηγήσουν την κατάσταση εκτός ελέγχου. Οι Ευρωπαίοι ομόλογοί τους επίσης βίωσαν αυτή την κρίση. Όμως οι trader της Wall Street και οι αξιωματούχοι της Ουάσιγκτον είδαν την κρίση να μεταδίδεται τόσο άμεσα, τρομάζοντάς τους. Παράλληλα, ορισμένοι Αμερικανοί αξιωματούχοι υποπτεύονται ότι υπάρχουν αρκετά  σημεία – κλειδιάαναφορικά με την πανωλεθρία του 2008 που μοιάζουν πολύ με την περίπτωση της Ελλάδας.

Το πρώτο είναι πως ακόμη κι αν έχει γίνει μεγάλη ανάλυση του κινδύνου – ή εάν ο κίνδυνος αναμένεται – αυτό δεν εμποδίζει της ακούσιες, δυσάρεστες επιπτώσεις. Θυμηθείτε το 2008. Έξι μήνες προτού καταρρεύσει η Lehman Brothers, υπήρξε μια τεράστια κρίση στην Bear Stearns. Μετά από αυτό, ρυθμιστές και αξιωματούχοι προετοιμάζονταν για το επόμενο σοκ στον χρηματοπιστωτικό κλάδο. Την παραμονή της χρεοκοπίας της Lehman, για παράδειγμα, οι αξιωματούχοι είχαν επικεντρωθεί μανιωδώς στον περιορισμό των κινδύνων για την αγορά πιστωτικών παραγώγων.

Τελικά όμως, κάτι τους διέφυγε: Αυτό που πυροδότησε την αναταραχή δεν ήταν τα συμβόλαια παραγώγων, αλλά ένα νομικό θέμα που είχαν αγνοήσει: ότι ο βρετανικός πτωχευτικός κώδικας προστατεύει με διαφορετικό τρόπο τους επενδυτές από ότι οι κανονισμοί που ισχύουν στη Νέα Υόρκη.

Το δεύτερο μάθημα από τη Lehman είναι πως όταν πτωχεύει ένας εκδότης τίτλων, τότε πλήττεται η εμπιστοσύνη σε πολλούς ακόμη. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο επειδή οι επενδυτές αρχίζουν να ανησυχούν για τις ελλείψεις που μπορεί να υπάρχουν και σε άλλους, αλλά επειδή υπάρχει ευρύτερη αβεβαιότητα για την πολιτική που θα ακολουθηθεί. Όταν κατέρρευσε η Lehman, ξαφνικά τέθηκε υπό αμφισβήτηση όλο το χρηματοπιστωτικό μοντέλο. Έτσι, ακολούθησε πανικός γύρω από τα αμοιβαία κεφάλαια.

Κι έτσι καταλήγουμε στο τρίτο μάθημα από τη Lehman: η πολιτική αναταραχή έχει μεγάλη σημασία.  Αυτό που πραγματικά οδήγησε σε δίνη τις αγορές το 2008 ήταν όσα συνέβησαν τις δύο ημέρες μετά την κατάρρευση της Lehman. Το Κογκρέσο των ΗΠΑ αρχικά απέρριψε το πακέτο διάσωσης τραπεζών του τότε υπουργού Οικονομικών Hank Paulson, δημιουργώντας αβεβαιότητα για την πολιτική που θα ακολουθούσε τελικά η Ουάσιγκτον.

Ενδεχομένως αυτοί οι τρεις κίνδυνοι να μπορούν να αποφευχθούν στην περίπτωση της Ελλάδας. Οι ρυθμιστικές αρχές και οι τραπεζίτες επί μήνες μελετούν τις χρηματοοικονομικές διασυνδέσεις που σχετίζονται με την Ελλάδα και έχουν κάνει ασκήσεις συναγερμού για το ενδεχόμενο Grexit. Οι οικονομίες χωρών όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία έχουν βελτιωθεί δραματικά, κι αυτό (στη θεωρία) μειώνει την απειλή μετάδοσης. Παράλληλα, εάν υπάρξει ελληνική χρεοκοπία ή Grexit, τότε η υπόλοιπη ευρωζώνη μπορεί να παρουσιάσει μία ενοποιημένη και συνεκτική πολιτική απάντηση. Τουλάχιστον αυτό είπαν οι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης στους Αμερικανούς ομολόγους τους κατά τη σύνοδο του ΔΝΤ.

Όμως, και τα τρία αυτά επιχειρήματα – ή μάλλον ελπίδες – δείχνουν υπεραισιόδοξα. Κατ’ αρχήν, η απόλυτη αδιαφάνεια που υπάρχει στους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς, εξακολουθεί να δημιουργεί μεγάλο περιθώριο για δυσάρεστες λογιστικές και νομικές εκπλήξεις. Δεύτερον, σίγουρα η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που κουβάλα ένα υπερβολικό βάρος χρέος. Και τρίτον, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι οι πολιτικές εκπλήξεις θα σταματήσουν στο Grexit. Όπως και το 2008, μπορεί να δημιουργηθεί ακόμη μεγαλύτερη αβεβαιότητα πολιτικής.

Για να το θέσουμε με άλλα λόγια, αν και οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης επιμένουν ότι μπορούν να αντιμετωπίσουν τους πρώτους κινδύνους του Grexit, οι Αμερικανοί ανησυχούν για το δεύτερο κύμα των προβλημάτων που θα δημιουργηθεί.

Αν μη τι άλλο, επειδή υπάρχει και ένα τέταρτο μάθημα από την περίπτωση της Lehman: όταν ξεσπά μία κρίση, η αξία των τίτλων που επηρεάζεται είθισται να καταρρακώνεται. Η τρύπα στον ισολογισμό της Lehman ήταν τελικά πολύ μεγαλύτερη από ότι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί Αυτή είναι μία πολύ τρομακτική σκέψη σε σχέση με οποιοδήποτε σενάριο εξόδου της Ελλάδας- όχι μόνο για την ίδια τη χώρα, αλλά για όλη την Ευρωζώνη.

ΠΗΓΗ  http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/article-ft-gr/1327160/giati-to-grexit-tromazei-toso-poly-toys.html

Advertisements

One thought on “Γιατί το Grexit τρομάζει τόσο πολύ τους Αμερικανούς

  1. Η κυβέρνηση Τσίπρα—Καμμένου αποφάσισε με τη δεύτερη κατά σειρά Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου την οποία απέλυσε σε μόλις τρεις μήνες και η οποία υπεγράφη από το νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο

    να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα όλων των φορέων της γενικής κυβέρνησης για τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας. Πρόκειται για ένα μέτρο που προβλήθηκε ως αναγκαίο για την αντιμετώπιση του χρηματοδοτικού κενού της Ελλάδας, κενού του οποίου την ύπαρξη είχαν προβλέψει τα όργανα της Τρόικα που σήμερα αποκαλούμε Θεσμούς.

    Θύελλα αντιδράσεων ακολούθησε από τους βουλευτές κυρίως του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά κι απ’ το Ποτάμι. Ασφαλώς δεν υπολείπονται σε έκπληξη και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά οι τρεις που ανέφερα είναι οι κύριοι παίκτες, οι δύο πρώτοι γιατί κυβερνούσαν μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2015, και το Ποτάμι απ’ την άλλη γιατί δεν παύει να ισχυρίζεται ότι φιλοδοξεί να φέρει νέα ήθη στο πολιτικό σκηνικό με το κατά τ΄άλλα ετερόκλιτο σύνολο που συνθέτει την κοινοβουλευτική του ομάδα. Έκπληξη κι απ’ τους μικρούς πρωθυπουργούς μας, τους Περιφερειάρχες μας δηλαδή. Έκπληξη κι από τους δημάρχους. Έκπληξη, έκπληξη παντού, έκπληξη κι απ’ τον γνωστό κοινοβουλευτικό φωνακλά, του οποίου οι συνήθεις τσιρίδες έφτασαν σε νέα ντεσιμπέλ.

    Γιατί τόση έκπληξη για ένα μέτρο που περιλαμβάνεται στο κείμενο της Δ΄ Αξιολόγησης του Β΄ Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής της Ελλάδας όπως αυτή συνετάγη από την Τρόικα και υπεγράφη από την κυβέρνηση Σαμαρά—Βενιζέλου; Τι πράγμα; Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ—ΑΝΕΛΛ έλαβε μέτρο που είχε υπογράψει η κυβέρνηση ΝΔ—ΠΑΣΟΚ από τον Απρίλιο του 2014, και μάλιστα με ΠΝΠ, πρακτική που καί στη μορφή καί στο περιεχόμενό της κατεδίκαζε προεκλογικώς, και τώρα δεν ξεμπροστιάζει όλους αυτούς τους δήθεν έκπληκτους αποκαλύπτοντας πως πρόκειται ακριβώς για μέτρο που είχε προβλεφθεί για να αντιμετωπίσει το δημοσιονομικό κενό που όλοι γνωρίζαμε πως θα προέκυπτε την άνοιξη του 2015;

    Πράγματι, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ—ΑΝΕΛΛ δεν μπορεί να ξεμπροστιάσει την υποκριτική έκπληξη των αντιπολιτευόμενων παραγόντων που αυτές τις μέρες κάνουν πάρτυ μέσα στις επιτροπές και την Ολομέλεια του εθνικού μας κοινοβουλίου, χωρίς να φανερώσει πως η ίδια έλαβε μέτρο στο οποίο είχε δεσμευθεί η κυβέρνηση Σαμαρά. Αλλά μερικοί παλαβοί διαβάζουν τα Μνημόνια και τις αξιολογήσεις αυτών, κι ας μην είναι υπουργοί όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης που κατά δική του ομολογία δεν το είχε διαβάσει το Μνημόνιο. Και διαβάζοντας, πέφτουν πάνω στη άρθρο 136, στη σελίδα 70 της Δ΄ Αξιολόγησης του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής της Ελλάδας, όπως δημσιεύθηκε στην αγγλική:
    «136. To cover remaining needs, if any, additional funds could come from a number of measures including repo operations and the use of idle resources available in parts of general government.
    Intra-general government borrowing through repo operations. While the State cash reserves run relatively low, other general government entities dispose of sizable cash reserves. As part of the programme, mechanism will be put in place to enable the State to use idle resources available in other parts of general government to cover part of its financing needs. As a first step, the authorities are setting up a repo framework using state government assets as collateral to draw on excess liquidity in general government subsectors for up to EUR 3 billion. This framework will be implemented as part of a prior action and although the repos will be short-term, they can be rolled over as needed.
    Use of idle resources available in other parts of general government for liquidity purposes.
    The authorities have agreed to develop a plan for cash management reform to be implemented as of 1 January 2015 aimed at reducing the currently high segmentation of the management of the various general government accounts. A first step in this reform will be to analyse the accounts held by State/central government entities in commercial banks and to close down all the unnecessary accounts, bringing the money back into the Treasury Single Account (TSA). The closure of the unnecessary accounts would take place by end-June and would bring added liquidity back to the TSA.»

    Μεταφράζω για τους μη αγγλόφωνους:

    «136. Για την κάλυψη των υπολοίπων αναγκών, εάν υπάρξουν, επιπλέον κεφάλαια θα μπορούσαν να προέλθουν από μια σειρά μέτρων συμπεριλαμβανομένων των πράξεων ρέπος και της χρήσης των αδρανών οικονομικών πόρων που είναι διαθέσιμοι σε άλλους τομείς της γενικής κυβέρνησης.
    Εσωτερικός δανεισμός μέσω πράξεων ρέπος. Ενώ τα αποθεματικά ρευστού του Δημοσίου φτάνει σε σχετικά χαμηλό σημείο, [εντούτοις] άλλες κυβερνητικές οντότητες διαθέτουν σημαντικά αποθεματικά. Ως τμήμα του προγράμματος, [ένας] μηχανισμός θα τεθεί σε λειτουργία που θα δώσει τη δυνατότητα στο κράτος να χρησιμοποιήσει αδρανείς πόρους διαθέσιμους σε άλλους τομείς της γενικής κυβέρνησης για να καλύψει μέρος των χρηματοδοτικών αναγκών του. Ως πρώτο βήμα, οι Αρχές προβαίνουν στη σύσταση ενός πλαισίου ρέπος χρησιμοποιώντας ως εγγύηση κρατικά περιουσιακά στοιχεία προκειμένου να αντλήσουν από περίσσεια ρευστότητας [που εντοπίζεται] σε υποτομείς της γενικής κυβέρνησης για το ποσό μέχρι και 3 δισεκατομμύρια Ευρώ. Αυτό το πλαίσιο θα εφαρμοστεί ως τμήμα μιας προηγούμενης πράξης και μολονότι τα ρέπος θα έχουν βραχυπρόθεσμη διάρκεια, θα μπορούν να κυλίονται κατά τις ανάγκες.
    Χρήση των αδρανών οικονομικών πόρων που είναι διαθέσιμοι σε άλλους τομείς της γενικής κυβέρνησης για σκοπούς ρεσυτότητας.
    Οι Αρχές συμφώνησαν να εκπονήσουν ένα σχέδιο για τη μεταρρύθμιση της διαχείρισης ρευστού που πρόκειται να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2015 κι αποσκοπεί στη μείωση του νυν υπάρχοντος εκτενούς κατακερματισμού στη διαχείριση των διαφόρων λογαριασμών της γενικής κυβέρνησης. Ένα πρώτο βήμα προς αυτήν τη μεταρρύθμιση θα είναι να αναλυθούν οι λογαριασμοί που κατέχουν οντότητες του κράτους/κεντρικής κυβέρνησης σε εμπορικές τράπεζες και να κλείσουν όλους τους μη απαραίτητους λογαριασμούς, μεταφέροντας τα χρήματα στον Ενιαίο Λογαριασμό του Υπ. Οικονομικών (TSA). Το κλείσιμο των μη απαραίτητων λογαριασμών θα λάβει χώρα μέχρι το τέλος του Ιουνίου και θα αποφέρει επιπλέον ρευστότητα στον ΤSA.»

    Το κείμενο της Δ΄ Αξιολόγησης βρίσκεται ανηρτημένο στο Διαδίκτυο στον παρακάτω υπερσύνδεσμο, για όποιον επιθυμεί να το κατεβάσει δωρεάν και να το μελετήσει, όπως προτρέπω εκθύμως τους αιρετούς μας άρχοντες των ΟΤΑ, αλλά και τους βουλευτές της νυν αντιπολίτευσης, τέως κυβέρνησης ΝΔ—ΠΑΣΟΚ που εσχάτως εκπλήσσονται:
    http://ec.europa.eu/economy_finance/publications/occasional_paper/2014/pdf/ocp192_en.pdf

    Ασφαλώς το πρόβλημα συνιστά πέραν από ζήτημα προσποιητής έκπληξης κι υποκρισίας θεμελιωδώς και ζήτημα περιεχομένου του πολιτικού και δημόσιου λόγου, αλλά και του κοινοβουλευτικού μας λόγου ιδιαίτερα, ο οποίος έχει περιέλθει σε ανυποληψία με ουρλιαχτά και τσιρίδες. Κι αυτό γιατί τα μέτρο της κυβέρνησης συνιστά κυρίως πιο προχωρημένη επέκταση του αρχικώς συμφωνηθέντος μέτρου, αφού το αρχικό προέβλεπε αδρανείς λογαριασμούς,κι όχι ενεργούς όπως εκείνων δια των οποίων οι ΟΤΑ κι άλλοι φορείς καλύπτουν τις τρέχουσες και πάγιες λειτουργίες τους. Σε καμία περίπτωση όμως το μέτρο δεν δικαιολογεί την έκπληξη,το πάρτυ τσιρίδων, και τη γενικότερη εικόνα μπάχαλου κι απαξίωσης που μόνοι τους φέρνουν οι αιρετοί μας άρχοντες στο Κοινοβούλιό μας με μικροπολιτική σκοπιμότητα μάλλον να γίνει θόρυβος ώστε να αποκαλυφθεί η απειρία των συριζαίων προέδρων των επιτροπών.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s