Μυστικά και αντιφάσεις του ρυθμού ανάπτυξης στην ευρωζώνη

του Κώστα Ράπτη

Οι ρόλοι προς στιγμή αντιστράφηκαν: η ευρωζώνη δεν εμφανίζεται ως ο “μεγάλος ασθενής” της διεθνούς οικονομίας, ενώ και στο εσωτερικό του κλαμπ των 19 οι μέχρι πρότινος “προβληματικοί” εμφανίζουν την ισχυρότερη πρόοδο.
Η πρώτη εκτίμηση των ρυθμών ανάπτυξης στην ευρωζώνη το πρώτο τρίμηνο του 2015, την οποία ανακοίνωσε η Eurostat την Τετάρτη κρύβει πολλές τέτοιες εκπλήξεις – ευχάριστες, αλλά όχι μόνο. Κατά μέσο όρο η ζώνη του κοινού νομίσματος “έτρεξε” με ρυθμό 0,4% (έναντι 0,3% το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο), ξεπερνώντας τα δεδομένα της Βρετανίας και των ΗΠΑ (0,2%) το ίδιο διάστημα, αλλά και τις δικές τις επιδόσεις, σε τριμηνιαία, βάση την προηγούμενη διετία. Πρόκειται για τάση η οποία ενισχύει προβλέψεις ότι το 2015 θα κλείσει για την ευρωζώνη με συνολική ανάπτυξη της τάξης του 1,6%, αλλά πάντως δεν δικαιολογεί πρόωρη αισιοδοξία.

Οι εξελίξεις στην αγορά του μαύρου χρυσού αποτελούν και το κυριότερο ερμηνευτικό κλειδί των πορισμάτων της Eurostat, καθώς αντιστάθμισαν τις πιθανές ανατιμήσεις εισαγόμενων προϊόντων από την υποχώρηση του ευρώ, η οποία, παραδόξως, δεν στάθηκε ικανή από την άλλη πλευρά να τονώσει τις εξαγωγές. Όσο για την “ποσοτική διευκόλυνση” της ΕΚΤ, η οποία εξαγγέλθηκε τον Ιανουάριο και άρχισε να υλοποιείται τον Μάρτιο, θεωρείται ότι έχει ήδη προεξοφληθεί από τις αγορές, ώστε να μπορεί να αποτιμηθεί ο αντίκτυπός της.
Τα παραπάνω εικονογραφούν οι επιδόσεις των επιμέρους χωρών. Το ΑΕΠ της Γερμανίας αυξήθηκε κατά 0,3% το πρώτο τρίμηνο (έναντι προβλέψεων για 0,5%), “φρενάροντας” σε σχέση με το 0,7% του αμέσως προηγούμενου τριμήνου. Μάλιστα, η όποια ανάπτυξη καταγράφηκε θα πρέπει να αποδοθεί κατεξοχήν στην εγχώρια ζήτηση, εφόσον οι εξαγωγές συμπαρασύρθηκαν από τη συρρίκνωση του διεθνούς εμπορίου, κυρίως λόγω της επιβράδυνσης της Κίνας.

Όλα αυτά, ενώ μόλις πρόσφατα το Βερολίνο αναθεωρούσε προς τα πάνω τον επίσημο στόχο του για την ανάπτυξη φέτος στο 1,8%. Όμως, η “γερμανική συνταγή” μοιάζει να μην αποδίδει ούτε… για τη Γερμανία.

Αντιθέτως, παρά τα πανθομολογούμενο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας, η Γαλλία κατέγραψε στο διάστημα Ιανουαρίου-Μαρτίου τον ισχυρότερο ρυθμό ανάπτυξης της τελευταίας διετίας και μάλιστα διπλάσιο αυτού πέραν του Ρήνου, ήτοι 0,6% – σε ισχυρή εκτίναξη από τη στασιμότητα του προηγούμενου τριμήνου, καθώς οι καταναλωτές έσπευσαν να επωφεληθούν των συνεπειών της υποχώρησης της τιμής του πετρελαίου. Κατά τις γαλλικές στατιστικές υπηρεσίες η καταναλωτική δαπάνη αυξήθηκε στο τρίμηνο κατά 1,6%.

Ομοίως, η Ιταλία γνώρισε το υψηλότερο εδώ και τέσσερα χρόνια ρυθμό ανάπτυξης – για την ακρίβεια, πέρασε σε θετικό πρόσημο για πρώτη φορά από το τρίτο τρίμηνο του 2013, με 0,3%. Ωστόσο, ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών Pier Carlo Padoan, έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι οι ευνοϊκές συνθήκες είναι κυρίως εξωγενείς, προειδοποίησε ότι το “παράθυρο ευκαιρίας” δεν θα μείνει ανοιχτό για πολύ.

Τόσο στην Ιταλία, όσο και στη Γαλλία, πάντως, το πολιτικά κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσον οι επιδόσεις αυτές θα έχουν διάρκεια και αντίκτυπο στον περιορισμό των ποσοστών ανεργίας που ανέρχονται αντιστοίχως στο 13% και το 11%.

Στην Ισπανία, πάλι, που διανύει προεκλογική περίοδο, το 0,9% αποτελεί υψηλό επταετίας και καθιστά τη χώρα… πρωταθλητή ευρωζώνης, αλλά η αγορά εργασίας δεν έχει να ελπίζει σε κάτι καλύτερο από την όλο και μεγαλύτερη εξάπλωση της μερικής απασχόλησης. Πλην της Ελλάδας που κατέγραψε, λόγω της προφανούς αβεβαιότητας,(λογω επαχθεστερου μνημονιου,στατιστικων λαθων για την υφεση 2013 που αλλαξαν τα στοιχεια του 2014 και στυλωματος των ποδιων των δανειστων θα συμπληρωσω εγω τον αγαπητο συντακτη) συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,2%, όλες οι χώρες που βρέθηκαν ή βρίσκονται σε πρόγραμμα είχαν ενθαρρυντικές επιδόσεις στο τρίμηνο.

Αντίθετα, η Φινλανδία, όπου μέχρι πρότινος περίσσευαν οι αφ’ υψηλού τοποθετήσεις για τον ευρωπαϊκό Νότο, είδε την οικονομία της να συρρικνώνεται κατά 0,1%, ενώ αντιμετωπίζει και πειθαρχική διαδικασία της Κομισιόν για συνεχιζόμενη υπέρβαση του ορίου του 3% στο δημοσιονομικό έλλειμμα. Οι δοκιμασίες του “εθνικού πρωταθλητή” Nokia και, πολύ περισσότερο πια, οι επιπτώσεις των κυρώσεων στη Ρωσία φέρνουν τους Φινλανδούς αντιμέτωπους με τον υποβιβασμό σε… κατηγορία με ανεπιθύμητη παρέα.

ΠΗΓΗ  http://www.capital.gr/europaiki-krisi-xreous/3014063/mustika-kai-antifaseis-tou-ruthmou-anaptuxis-stin-eurozoni

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s