Τι προτείνει η κυβέρνηση και γιατί αντιδρούν οι Θεσμοί

Πώς η κυβέρνηση επιχειρεί να συνδέσει την τρέχουσα αξιολόγηση με το νέο πρόγραμμα και την απομείωση χρέους. Η εκ διαμέτρου αντίθετη προσέγγιση των Θεσμών και το βραχυκύκλωμα στη διαπραγμάτευση.

Τις πρώτες σαφείς απαντήσεις στο ερώτημα πού κολλάει η διαπραγμάτευση με τους εταίρους παρείχε το τελευταίο 48ωρο η κυβέρνηση καθώς κατέστη φανερή η επιδίωξή της για μια συμφωνία σε δύο φάσεις, που θα τις συνδέει, όμως, ένα κοινό πλαίσιο, απαίτηση που προς το παρόν δεν γίνεται δεκτή από τους εταίρους.

Μιλώντας στην ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, ήταν για πρώτη φορά τους τελευταίους τέσσερις μήνες ξεκάθαρος.

Περιέγραψε ως σημείο κλειδί για να κλείσει τόσο η τρέχουσα αξιολόγηση, όσο και η σύναψη ενός νέου μεσοπρόθεσμου (σ.σ. χρησιμοποίησε τον όρο νέο συμβόλαιο για την Ευρώπη) τη συνομολόγηση ενός κοινού πλαισίου.

«Πρέπει να συμφωνήσουμε σε ένα κοινό conditionality, ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων στη βάση του οποίου θα κλείσει η προηγούμενη και θα ξεκινήσει η νέα μεταμνημονιακή περίοδος» ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός Οικονομικών.

Πρακτικά η κυβέρνηση ζητά από τους εταίρους να συμφωνηθούν οι βασικοί άξονες πάνω στους οποίους θα υπάρξει συμφωνία σε δύο βήματα:

Το πρώτο αφορά την ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης και της παραταθείσας δανειακής σύμβασης και το δεύτερο βήμα το νέο συμβόλαιο, το οποίο θα θυμίζει, όπως ανέφερε ο κ. Βαρουφάκης, περισσότερο αναπτυξιακό πρόγραμμα τύπου Παγκόσμιας Τράπεζας.

Αυτό προϋποθέτει με βάση όσα ανέλυσε στην ομιλία του να γίνει δεκτή η ανάγκη απομείωσης του χρέουςμέσω αναχρηματοδότησης (νέο δάνειο του ESM μέσω του οποίου θα αποπληρωθούν τα ομόλογα της ΕΚΤ) και επιμήκυνσης, ώστε να μειωθούν σε λογικά επίπεδα οι στόχοι για πρωτογενή πλεονάσματα και να αποδεσμευτούν πόροι για την ανάπτυξη.

Υπό το παραπάνω πρίσμα θα πρέπει να συμφωνηθούν τα δημοσιονομικά μέτρα, οι μεταρρυθμίσεις και οι ιδιωτικοποιήσεις ώστε να κλείσει η τρέχουσα αξιολόγηση.

Είναι πιθανόν ο πρωθυπουργός να επιδιώξει στη Σύνοδο Κορυφής της Ρίγας μια δήλωση των αρχηγών που να θέτει το κοινό πλαίσιο, το οποίο θα λειτουργήσει ως οδικός χάρτης για την ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης και τις μετέπειτα συζητήσεις για το νέο πρόγραμμα.

Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο ο πρωθυπουργός όσο και οι υπουργοί επαναλαμβάνουν μονότονα εδώ και ημέρες ότι η συμφωνία είναι θέμα πολιτικής βούλησης και όχι τεχνικών διαπραγματεύσεων.

Η εκ διαμέτρου αντίθετη προσέγγιση των εταίρων

Προς το παρόν οι θεσμοί έχουν εκ διαμέτρου αντίθετη προσέγγιση. Ο πρόεδρος του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ έχει καταστήσει σαφές ότι πρέπει να αντιμετωπισθεί ξεχωριστά η τρέχουσα αξιολόγηση από τις συζητήσεις για το νέο πρόγραμμα.

Οι θεσμοί παραμένουν αμετακίνητοι στη θέση ότι πρώτα πρέπει να συμφωνηθεί και να εφαρμοσθεί το πακέτο μεταρρυθμίσεων και δημοσιονομικών μέτρων που να υπηρετούν τον μειωμένο για φέτος στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος και μετά να ξεκινήσει η συζήτηση για το νέο πρόγραμμα.

Και το βραχυκύκλωμα στη διαπραγμάτευση

Ως εκ τούτου συμφωνούν με την κυβέρνηση στην τμηματική διαδικασία χωρίς όμως τη συνομολόγηση ενός κοινού πλαισίου το οποίο να διατρέχει τα δύο βήματα. Για αυτό και «οι διαπραγματεύσεις τείνουν να είναι κυκλικές και όχι συγκλίνουσες» όπως παραδέχθηκε στην τελευταία ομιλία του ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών.

Σημειώνεται ότι οι υποχρεώσεις Ιουλίου – Αυγούστου που έχει η ελληνική κυβέρνηση αποτελούν και το μεγάλο όπλο των εταίρων καθώς δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν αν δεν εκταμιευθεί δόση ή δεν υπάρξει διευκόλυνση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Από τον Σεπτέμβριο ως το τέλος Δεκεμβρίου οι υποχρεώσεις της χώρας είναι μικρές και μπορούν να εξυπηρετηθούν και χωρίς εξωτερική βοήθεια.

ΠΗΓΗ    http://www.euro2day.gr/news/economy/article/1335145/symfonia-se-dyo-faseis-alla-me-koino-plaisio.html

Advertisements

2 thoughts on “Τι προτείνει η κυβέρνηση και γιατί αντιδρούν οι Θεσμοί

  1. Η κυβέρνηση κυνηγάει ανεμόμυλους: BRICS, υδρογονάνθρακες επιπέδου Σ. Αραβίας, έτοιμες συμφωνίες με τους Ρώσους, τερατώδης φοροδιαφυγή που εύκολα θα πιαστεί, αμύθητος πλούτος στην Ελβετία που θα ανακαλυφθεί, πολιτική λύση που είναι η μόνη εφικτή, ο ανεμόμυλος του πόνου που θα νιώσουν οι ξένοι αν εμείς τους φτύσουμε, ο ανεμόμυλος του προγράμματος της Θεσσαλονίκης και μεγαλύτερος από όλους, εκείνος μίας συμφωνίας χωρίς Μνημόνιο!

    Δυστυχώς ή ευτυχώς, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Η Μέρκελ έχει ήδη πει σε 3 Έλληνες πρωθυπουργούς, «βρες τα με την τρόικα». Το ίδιο θα πει και πάλι. Μπορεί να συμμετέχει ο Γιούνκερ ή κάποιος άλλος με κύρος και δυνατότητα επιβολής στη διαπραγμάτευση, αλλά καμία σημαντική αλλαγή δεν πρόκειται να προκύψει αν οι βασικοί χρηματοδότες που είναι οι υπουργοί του Eurogroup και η ΕΚΤ δεν πουν το «ναι». Ενώ και η αποχώρηση του ΔΝΤ είναι too good to be true, αφού εκείνο μεν θέλει να φύγει, αλλά η Γερμανία θέλει να μείνει για να κρύβεται από πίσω του στις σκληρές απαιτήσεις.

    Όσο, λοιπόν, ο δημόσιος διάλογος θα περιφέρεται σε παρασκήνια, διαρροές και μυστική διπλωματία, τόσο θα χάνουμε την ουσία του προσκηνίου. Και το προσκήνιο είναι πως από τις 20 Φεβρουαρίου, τα προγράμματα-γέφυρες, οι ενδιάμεσες συμφωνίες και όλα τα άλλα ευφάνταστα που ακούστηκαν προσγειώθηκαν και έγιναν πάλι το 2ο πρόγραμμα και ο καταραμένος 5ος έλεγχος.

    Ό,τι ακριβώς είχαν πει οι Ευρωπαίοι πως θα γίνει, αυτό και έγινε. Δεν θα γίνουν δεκτές υπαναχωρήσεις, δεν θα μείνουν θέματα έξω από τη διαπραγμάτευση, δεν θα ανοίξει η τρύπα στον προϋπολογισμό, δεν θα γίνουν αποδεκτά μέτρα μαξιμαλιστικού προεκλογικού χαρακτήρα.

    Αν είχαμε παραδεχθεί από την πρώτη στιγμή ότι το πλαίσιο είναι συγκεκριμένο και ότι μόνο οι κινήσεις εντός του είναι υπό διαπραγμάτευση, το επόμενο πρόγραμμα θα προέκυπτε με καλύτερες προϋποθέσεις και θα είχαμε σχεδόν τελειώσει.

    Σήμερα, 4 μήνες μετά τις εκλογές, έχουμε μόνο διαρροές με σημεία συμφωνίας που κάλλιστα θα μπορούσαν όμως –αν ισχύουν– να έχουν γίνει αμοιβαία αποδεκτά από τον Φεβρουάριο. Παρόλαυτα, προτιμήσαμε να πετάμε τη μπάλα στην εξέδρα. Να χάσουμε χρόνο. Κατάφερε έτσι η κυβέρνηση –ενώ παίζει μόνη της– να χάσει στην εκτίμηση των πολιτών ως προς την αποδοχή της διαπραγμάτευσης, ως προς την υπόσχεση τήρησης των προεκλογικών της υποσχέσεων και ο ίδιος ο πρωθυπουργός να αρχίζει να λυγίζει, όπως έδειξε η δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

    Η ομίχλη στις διαπραγματεύσεις δεν έχει διαλυθεί ακόμα. Θα χρειαστούμε μάλλον λίγες μέρες ακόμα. Μία όμως, είναι η είναι αλήθεια, ότι στο τέλος θα γίνει αυτό που θα θελήσει ο ισχυρότερος στην διαπραγμάτευση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s