Η Ισπανία ζητά την επανεισαγωγή “κριτηρίων σύγκλισης” μεταξύ των κρατών-μελών επικεντρωμένων στον πληθωρισμό, το εμπορικό ισοζύγιο και το κόστος εργασίας

Του Κώστα Ράπτη

Καθ’ οδόν προς την Σύνοδο Κορυφής των 28 τον Ιούνιο η υπόγεια διαπραγμάτευση για την μελλοντική ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική κλιμακώνεται – με τον γαλλογερμανικό άξονα να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες αφενός για την εμβάθυνση της νομισματικής ένωσης και αφετέρου για την απόκρουση της “απειλής” που συνιστά η δέσμευση του David Cameron (επίσημη πλέον, μετά την ανάγνωση από τη Βασίλισσα Ελισάβετ των προγραμματικών δηλώσεων της νέας βρετανικής κυβέρνησης) για επαναδιαπραγμάτευση της ευρωβρετανικής σχέσης και διεξαγωγή δημοψηφίσματος, με το ερώτημα της παραμονής ή μη στην Ε.Ε., μέχρι τέλους του 2017.

Το ζητούμενο είναι να βρεθεί σημείο ισορροπίας ανάμεσα σε τρία διαφορετικά “μπλοκ”: του πλεονασματικού Βορρά, που επιμένει στην δημοσιονομική πειθαρχία και την εποπτεία των εθνικών πολιτικών από τις Βρυξέλλες, του “λατινικού χώρου”, που επιμένει στην αύξηση των επενδύσεων με στόχο την ανάκαμψη, και των εκτός ευρωζώνης χωρών που επιδιώκουν να κρατηθούν έξω από την τροχιά της “ολοένα και στενότερη Ένωσης”, χωρίς να περιθωριοποιηθούν στην κοινή αγορά.

Η συνάντηση της γερμανίδας καγκελαρίου Angela Merkel με τον Γάλλο πρόεδρο Francois Hollande και τον πρόεδρο της Κομισιόν Jean-Claude Juncker τη Δευτέρα στο Βερολίνο, παρουσία και εκπροσώπων της ένωσης των μεγάλων ευρωπαϊκών εταιρειών, εντάσσεται σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, καθώς κύριο αντικείμενό της (πέραν των όσων αναπόφευκτα θα συζητηθούν στο περιθώριο για το “ελληνικόν ζήτημα”) αναμένεται να αποτελέσει η πρόταση για εναρμόνιση του φορολογικού συντελεστή των επιχειρήσεων – πραγματικό πολεμικό σάλπισμα για την πλευρά της Βρετανίας.

Υπεράνω όλων, όμως, τίθεται η μέριμνα να προωθηθούν οι όποιες αλλαγές εντός του υφιστάμενου νομικού πλαισίου, ώστε να μην ανοίξει ο ασκός του Αιόλου της αναθεώρησης των κοινοτικών συνθηκών – καθώς το προηγούμενο του Ευρωσυντάγματος και της Συνθήκης της Λισαβώνας ακόμη καταδιώκει τους Ευρωπαίους ιθύνοντες. Αν ο Cameron, με βάση αυτή τη λογική, συμβιβάζεται με όσες από τις μεταρρυθμίσεις μπορούν να υιοθετηθούν εκ των ενόντων, έχει καλώς.

Και όμως: σε αυτό το σημείο παρεμβάλλεται ο παράγοντας που κανένας δεν θα μπορούσε να προβλέψει, προτείνοντας ένα φιλόδοξο σχέδιο αναμόρφωσης της ευρωζώνης, που οπωσδήποτε προϋποθέτει αλλαγή των συνθηκών.

Ενδέχεται όλα να αποτελούν απλώς ένα διαπραγματευτικό χαρτί του Ισπανού πρωθυπουργού Mariano Rajoy (και μάλιστα σε μια δύσκολη για τον ίδιο εσωτερική συγκυρία όπως κατέδειξαν οι δημοτικές εκλογές της Κυριακής), με το νου στραμμένο, κατά την προσφιλή τακτική του, στην διμερή διαπραγμάτευση με το Βερολίνο.

Γεγονός, πάντως, παραμένει ότι όπως αποκάλυψε την Τετάρτη η εφημερίδα El Pais, η ισπανική κυβέρνηση απέστειλε στους ευρωπαϊκούς θεσμούς οκτασέλιδο κείμενο, με το οποίο ζητά να αναγνωρισθούν οι ανισορροπίες της ευρωζώνης και να αντιμετωπισθούν σε τρία μέτωπα. Το πρώτο είναι η ενθάρρυνση της κινητικότητας της εργασίας, το δεύτερο είναι η δημιουργία η μεγαλύτερη δημοσιονομική και τραπεζική ένωση (με κοινό προϋπολογισμό της ευρωζώνης για τυχόν μελλοντικά πακέτα διάσωσης και εν καιρώ έκδοση ευρωομολόγων) και το τρίτο είναι η διεύρυνση των εξουσιών της ΕΚΤ α λα αμερικανικά.

“Η κατεύθυνση που ακολούθησε η νομισματική πολιτική τα τελευταία χρόνια υπήρξε ακατάλληλη για ορισμένους εκ των εταίρων και δημιούργησε ασυμμετρικά σοκ. Ήταν υπερβολικά επεκτατική σε ορισμένες χώρες, δημιουργώντας συνθήκες που ευνόησαν την υπερχρέωση και τη συσσώρευση ανισορροπιών” αναφέρει, μεταξύ άλλων, το κείμενο, υπαινισσόμενο τη μοιραία για την Ισπανία “φούσκα” που προκάλεσε η μαζική εισροή (γερμανικών) κεφαλαίων.

Η ισπανική κυβέρνηση ζητά την επανεισαγωγή “κριτηρίων σύγκλισης” μεταξύ των κρατών-μελών (υπό τύπον ενός «Μάαστριχτ 2”), επικεντρωμένων στον πληθωρισμό, το εμπορικό ισοζύγιο και το κόστος εργασίας, καθώς εκτιμά ότι ο χώρος του ευρώ παραμένει ευάλωτος σε μελλοντικούς κλυδωνισμούς.

Αποτελεί βέβαια κοινό τόπο η αναφορά σε αποσταθεροποιητικές ανισορροπίες, όταν το ποσοστό ανεργίας στην Ισπανία κυμαίνεται στο 25% ενώ στην Γερμανία σε χαμηλό εικοσαετίας (5%). Όμως και μόνο η αναφορά στο εμπορικό ισοζύγιο ισοδυναμεί με επίθεση στα “ιερά και όσια” της Γερμανίας, όταν η ίδια η Κομισιόν αποφεύγει να εφαρμόσει τους κανονισμούς περί μακρο-οικονομικών ανισορροπιών σε σχέση με το δυσθεώρητο γερμανικό πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών (8% του ΑΕΠ).

Το πιο ενδιαφέρον σημείο των ισπανικών προτάσεων αφορά την διεύρυνση της εντολής της ΕΚΤ: η σταθερότητα των τιμών θα παραμείνει ο κύριος στόχος – αν και με αναθεωρημένη ορισμό που θα “λαμβάνει υπόψη όχι μόνο το μέσο πληθωρισμό, αλλά και τη μεταβλητότητα μεταξύ των χωρών και τις διαφορετικές συνθήκες που αυτή δημιουργεί”.

Επιπλέον, η ΕΚΤ θα πρέπει να “συμβάλει στην πρόληψη των μακροοικονομικών ανισορροπιών και των αποκλίσεων μεταξύ των χωρών με μια δεύτερη εντολή, που θα είναι ρητή” και θα επικεντρώνεται στον στόχο της απασχόλησης.

Επίσημες αντιδράσεις στο δημοσίευμα της Pais δεν υπήρξαν ούτε από το πρωθυπουργικό μέγαρο της Moncloa ούτε από τη Φραγκφούρτη. Όμως, τα όσα ειπώθηκαν στο φόρουμ της ίδιας της ΕΚΤ στη Sintra της Πορτογαλίας το Σαββατοκύριακο, καταδεικνύουν την επικαιρότητα της ισπανική πρότασης.

Από αυτή την άποψη, σύμφωνα με τον Βρετανό οικονομολόγο Johnathan Algar, η λογική κατάληξη των προτεινομένων είναι είτε ότι η ΕΚΤ θα αποκτήσει (μέσω αναθεώρησης των συνθηκών) την εξουσία να επιβάλλει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στα κράτη-μέλη είτε θα αποκτήσει την ευχέρεια νομισματικής χρηματοδότησής τους. Το να ζητά κανείς από την ΕΚΤ να αντιμετωπίσει τις μακροοικονομικές ανισορροπίες με την υφιστάμενη εργαλειοθήκη της μοιάζει με τον τετραγωνισμό του κύκλου. Οι γερμανικές αντιστάσεις και στα δύο ενδεχόμενα, θα προσέθετε κανείς, έχουν ένα στοιχείο ανορθολογισμού – μόνο που προέρχονται από τον κύριο ωφελημένο των «ανισορροπιών»…

ΠΗΓΗ  http://www.capital.gr/epikairotita/3023282/i-europaiki-antarsia-tou-rajoy

Advertisements

One thought on “Η Ισπανία ζητά την επανεισαγωγή “κριτηρίων σύγκλισης” μεταξύ των κρατών-μελών επικεντρωμένων στον πληθωρισμό, το εμπορικό ισοζύγιο και το κόστος εργασίας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s